ΝΗΣΤΕΙΑ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Α΄ Η σχέση της με την ελπίδα                                                                                                                                                         

Καθώς γύρω μας  αυξάνουν καθημερινά τα καταναλωτικά μας αγαθά, καθώς απολαμβάνουμε συνεχώς και πλουσιώτερη την τροφή και καθώς συσσωρεύονται πάνω μας το ένα μετά το άλλο τα βάρη και οι συμφορές της καλοφαγίας και πολυφαγίας, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο, όλο και καλλίτερα πόσο ωφέλιμη και πόσο αναγκαία είναι η νηστεία. Οι γιατροί και οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι πρέπει η δίαιτά μας να γίνει απλή και λιτή και έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν ότι οι διατάξεις της Εκκλησίας για γενική εγκράτεια στο φαγητό και για αποχή κατά καιρούς από ορισμένες τροφές είναι η πιο κατάλληλη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της πλημμύρας των αγαθών στην ζωή μας, είναι η πιο σωστή στάση για την υγεία και για την ευεξία μας. Όλοι συμφωνούν ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο θεσμός της νηστείας, θα έπρεπε να εφευρεθεί τώρα και να επιβληθεί για να μας σώσει από τον ολέθριο κίνδυνο του ευδαιμονισμού, που απειλεί να μας καταστρέψει περισσότερο από ό,τι μας απείλησε κάποτε η πείνα, η πενία, η απορία.     

Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος: ΟΧΙ ΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΚΑΠΗΛΕΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑΝ ΤΩΝ ΜΑΣΚΑΡΑΔΩΝ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Σελλῆς, εἰς ἀνακοίνωσίν του, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 22 Φεβρουαρίου, ἐκφράζει, ἐκ μέρους τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τὴν θλῖψιν του διὰ τὴν Ἐκκλησιοκαπηλείαν καὶ τὴν Πατριδοκαπηλείαν τῶν μασκαράδων, ὡς αὐτὴ ἀναδεικνύεται διὰ τῶν Καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων, τὰς ὁποίας ὀργανώνει ἡ τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις. Τὸ πλῆρες κείμενον τῆς ἀνακοινώσεως ἔχει ὡς ἀκολούθως:
«Μὲ βαθὺ πόνο παρακολουθοῦμε, ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καὶ φέτος, τὴν ἐκ μέρους τῶν κατὰ τόπους Διοικητικῶν φορέων διοργάνωση σʼ ὅλο τὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο μὲ ἐπίκεντρο τὴν Πάτρα, καρναβαλικῶν Ἐκδηλώσεων, μὲ ἀφορμὴ δῆθεν τὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου. Διερωτώμεθα ὅμως κύριοι διοργανωτὲς αὐτῶν τῶν ἀπολίτιστων “πολιτιστικῶν” καὶ βεβαίως οἰκονομικὰ κερδοφόρων ἑορτασμῶν: Τι πανηγυρίζετε αὐτὲς τὶς ἡμέρες; Διατείνεσθε, “ὅτι ἑορτάζετε τὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου. Ὅμως τὸ Τριώδιο εἶναι Ἐκκλησιαστικὴ περίοδος, μὲ περιεχόμενο τὴν πνευματικὴ κατάνυξη, τὴν συγχωρητικότητα πρὸς τοὺς συνανθρώπους καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγώνα γιὰ αὐστηρότερη τήρηση τῶν Εὐαγγελικῶν διδαχῶν. Τί σχέση ἔχουν οἱ ἐκδηλώσεις σας μ᾽ ὅλα αὐτά; Γιατί καπηλεύεσθε τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ὁρολογία; Γιατί ἀμαυρώνετε τοὺς θεσμούς;

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΕΙΣ ΤΟN ΡΥΘΜΟΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ; -- Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ

«... Ὁ Θεὸς ἔχει δώσει εἰς ἡμᾶς, τὸν περιούσιον λαόν του, τὴν διασποράν, καί, ἐν ταύτῃ τῇ ἀδυναμίᾳ τῆς γενεᾶς μας εὑρέθη ἡ ἰσχύς μας, ἥτις μᾶς ἔχει ὁδηγήσει σήμερον ἕως εἰς τὸ κατώφλιον τῆς παγκοσμίου κυριαρχίας. Ὀλίγα πράγματα μᾶς ὑπολείπονται, ἵνα ἱδρύσωμεν τὴν Παγκόσμιαν Κυβέρνησίν μας » (Τὰ μυστικὰ πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιῶν. κεφ. 11ον).

Ἡ παγκόσμια Κοινότητα εὑρίσκεται μπροστὰ σὲ μιὰ ἀπροσδόκητη, πρωτόγνωρη, καὶ πρωτοφανή παγκόσμια οἰκονομικὴ κρίση, συνοδευόμενη μὲ μία ἐξίσου παγκόσμια, Βία, Ἀναρχία, Τρομοκρατία καὶ Ἀναταραχή, προσέτι δὲ καὶ ἀπὸ μιὰ μεθοδευμένη καὶ ἐκ βάθρων καταρράκωση καὶ ἀνατροπὴ τῶν ἀνθρώπινων κοινωνικῶν της θεσμῶν. Πρὸ αὐτῶν τῶν μεθοδεύσεων ἡ παγκόσμια κοινότητα «ἐν συνοχῇ ἐθνῶν καὶ ἐν ἀπορίᾳ», ψάχνει νὰ βρεῖ καὶ νὰ πατάξει, «ἐν τῇ γενέσει τους», ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀπάνθρωπους μηχανισμούς, ποὺ δημιουργοῦν προβλήματα σὲ παγκόσμια κλίμακα. Πάντως, ἡ ἴδια ἡ ζωή μᾶς ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ μᾶς κάνει νὰ πονᾶμε περισσότερον, εἶναι αὐτὸς ὁ ἀνύποπτος, ποὺ εἶναι δίπλα μας, ποὺ τὸν ἔχουμε βοηθήσει, τὸν βοηθοῦμε, καὶ τὸν περιβάλλουμε μὲ περισσὴ ἐμπιστοσύνη καὶ ἀγάπη. Εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἐνεργεῖ, καὶ πράττει, ὅπως «τὸ φίδι, ποὺ θὰ βάλουμε στὸν κόρφο μας». Ἡ παγκόσμια αὐτὴ Οἰκονομικὴ κρίση, ποὺ συνοδεύεται μὲ Βία, Τροκρατία, καὶ Ἀναρχία, δικαίως μᾶς ἐμβάλλει σὲ πολλὲς καὶ διάφορες σκέψεις, καὶ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ συμπεράσματα. Καὶ Ἐρωτᾶται:

ΕΦΗΜΕΡΙΑΚΑ ΚΕΝΑ ΚΑΙ ΙΣΟΒΙΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

 ΕΝΑ ἀπὸ τὰ πολλὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ κάλυψη τῶν ἐφημεριακῶν κενῶν. Νὰ βρεῖ τοὺς κατάλληλους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πρόθυμα θὰ δεχτοῦν τὴν ἱερωσύνη καὶ θὰ ἐργαστοῦν μὲ ζῆλο γιὰ τὸν πιστὸ λαό. Ἡ δυσκολία εἶναι μεγαλύτερη στὴν ἐπαρχία, ὅπου πολλὰ χωριὰ μένουν ἀλειτούργητα. Ἐκεῖ λείπει ὁ μόνιμος ἐφημέριος καὶ κατὰ ἀραιὰ χρονικὰ διαστήματα ἐμφανίζεται κάποιος ἱερέας ἀπὸ ἄλλη περιοχὴ γιὰ νὰ λειτουργήσει ἢ νὰ τελέσει κάποιο ἄλλο μυστήριο. Στὴν ἐποχὴ μας οἱ ὑποψήφιοι εἶναι ἀπρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσουν σὲ ἀπομακρυσμένα χωριά. Ὅλοι τους βλέπουν τὶς πόλεις, τὶς μεγάλες ἐνορίες μὲ τὰ τυχερὰ καὶ τὸν πολὺ κόσμο. Ἐκεῖ ἔχουν τὴν εὐκαιρία νὰ ζοῦν μὲ ἀνέσεις καὶ νὰ ἀποφεύγουν τὶς πρόσθετες δυσκολίες τῶν ἀκριτικῶν καὶ ἀπομονωμένων ἐνοριῶν.

Brigitte Gabriel's Epic and Brilliant Answer To "Most Muslims Are Peaceful..."


ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ* -- Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότ. Καθηγητὴς Πανεπιστ. Ἀθηνῶν

Οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἰσχυρίζονται, ὅτι, ὅπως διδάσκεται σήμερα, δὲν προσφέρει γνώσεις, ἀλλὰ «θρησκευτικὴ κατήχηση βιωματικοῦ χαρακτήρα» καὶ εἶναι συνεπῶς, «καθαρὰ ὁμολογιακό» καὶ μάλιστα «μονοφωνικό». Ὑποστηρίζουν δέ, συγκεκριμένα1, ὅτι ἱκανοποιεῖ ἐν πρώτοις τὴν στοχοθεσία τῆς Ἐκκλησίας, «ἡ ὁποία μέσῳ ἑνὸς κρατικοῦ μηχανισμοῦ μεταδίδει τὶς θρησκευτικές της πεποιθήσεις, ἀναζητώντας ἀκροατήριο» καὶ «κατὰ δεύτερον ἱκανοποιεῖ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιεῖ τὴν θρησκεία... γιὰ τὸν κοινωνικὸ ἔλεγχο μέσω τῆς ἠθικοποίησης τῶν πολιτῶν του καὶ —τέλος— ἢ μήπως πρωτίστως; ἱκανοποιεῖ ἐπαγγελματικὰ μιὰ κοινωνικὴ ὁμάδα, ἡ ὁποία προασπίζεται τὰ συλλογικὰ της συμφέροντα ἔναντι τοῦ συλλογικοῦ ἀγαθοῦ. Ποιὰ εἶναι ἡ λύση;» ἐρωτᾶ. Καὶ ἀπαντᾶ: «Κατάργηση τώρα». Ἐπὶ πλέον, ὁ ὁμολογιακὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος θεωρεῖται ἐπικίνδυνος, «δεδομένης τῆς μόνιμης ροπῆς τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν πρὸς τὸν φονταμενταλισμὸ καὶ τὴν παραδοσιοκρατία». Πρόκειται γιὰ συνθηματολογία, φυσικά, προσδιοριζόμενη ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὶς στοχοθεσίες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ θρησκεία δὲν ὁδηγεῖ στὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ ἡ πολιτικοποίηση καὶ χρήση της ἀπὸ τὶς πολιτικὲς δυνάμεις. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει ὄχι μόνο στὸ Ἰσλάμ, μὲ τὴν «ρέμπελη» τρομοκρατία του, ἀλλὰ καὶ στὶς ΗΠΑ, μὲ τὴν ἀναφορὰ σὲ «Ἱερὸ πόλεμο», ποὺ συνιστᾶ τὴν «νόμιμη» τρομοκρατία τῆς Νέας Τάξης.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η απαντητική επιστολή στον Μητροπολ. Θεσσαλονίκης Άνθιμο [ΒΙΝΤΕΟ 2017].


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ο αγαπητός Misha στη συζήτηση εφαρμόζει αυτό που λέει ο λαός «ου με πείσεις, καν με πείσεις»! 

Ενώ δηλ. του αποδεικνύεις ότι «ένα και ένα κάνουν δύο», ο αδελφός με διάφορα παραπειστικά τεχνάσματα, ισχυρίζεται ότι «ένα και ένα δεν κάνουν δύο»! Με τέτοιες μεθόδους, όμως δεν γίνεται συζήτηση. Εκτός, αν θέλουμε να την σαμποτάρουμε και υπονομεύσουμε. Αλλά, αυτό δεν θέλω να πιστεύσω ότι είναι στις προθέσεις του καλού αυτού αδελφού.
 

Και για να γίνω πιό σαφής. ΄Έθεσε ο αδελφός το θέμα της «κοινωνίας» της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου με την Υπερόρια Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς, που κατ’ αυτόν είχε πάντα «κοινωνία» με τους Πατριάρχες του Φαναρίου κλπ. Εξηγήσαμε στον αδελφό ότι η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου είχε «κοινωνία» με τους Ρώσους της Διασποράς, για ένα διάστημα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρέπει μάλιστα να σημειώσουμε, ότι η Ρωσική αυτή Σύνοδος ήταν σφόδρα εναντίον του Οικουμενισμού! Ήταν η μόνη Σύνοδος, που αναθεμάτισε την αίρεση του Οικουμενισμού! Πέραν τούτου, οι Πατριάρχες. πιεζόμενοι από τη Μόσχα, από το 1968 και δώθε, δεν είχαν καμιά «κοινωνία» με τη Ρωσική αυτή Σύνοδο, μέχρι τον προηγούμενο μήνα, που η Σύνοδος αυτή ενώθηκε με το Ρωσικό Πατριαρχείο.
 

Το θέμα όμως της Υπερόριας Ρωσικής Συνόδου εν προκειμένω δεν μας ενδιαφέρει μετά το 1982, που η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου έκοψε μαζί την «κοινωνία».
 

Παρά ταύτα, ο αδελφός για να δημιουργήσει εντυπώσεις, ισχυρίζεται προσχηματικά ότι οι Παλαιοημερολογίτες είχαν μέχρι τώρα «κοινωνία» με την Υπερόρια αυτή Σύνοδο! Αυτό δεν είναι αλήθεια. Και όμως ο αδελφός με πείσμα επιμένει, γιατί έτσι πιστεύει ότι θα σπιλώσει την Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου και θα εκτρέψει τη συζήτηση σ’ άλλες δαιδαλώδεις κατευθύνσεις, για να προκληθεί σύγχυση!
 

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ. Πορφυρίου επισκόπου Γάζης, Φωτεινής μεγαλομάρτυρος της Σαμαρείτιδος, Θεοκλήτου μάρτυρος, επέτειος της εις αρχιεπίσκοπον χειροτονίας Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἀφοῦ ἐγκατέλειψε καὶ γονεῖς καὶ πλούτη, στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Ἀρκαδίου καὶ Ὀνωρίου, ἀναχώρησε γιὰ τὴν Αἴγυπτο ποὺ ἦταν τότε μεγάλο μοναστικὸ κέντρο καὶ ἔγινε μοναχὸς σὲ σκήτη. Μετὰ πενταετὴ διαμονὴ ἦλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κήρυσσε στοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἕλληνες τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖ ἀσθένησε σοβαρὰ ἀπὸ κίρρωση τοῦ ἥπατος, ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀσθένειά του δὲν παρέλειπε καθημερινὰ νὰ ἐπισκέπτεται τὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ προσκυνήματα, προκαλώντας τὸν θαυμασμὸ τῶν ἄλλων προσκυνητῶν. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ ὁ Μᾶρκος, ὁ μετέπειτα βιογράφος τοῦ Πορφυρίου, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβεῖ, ἐπίσης, γιὰ προσκύνημα ἀπὸ τὴν Ἀσία στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ τότε συνδέθηκαν διὰ βίου.