Ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Αὐστραλίας παγκόσμιον πρότυπον

Δια τους φανατικούς μουσουλμάνους, ὁ πρωθυπουργός τῆς Αὐστραλίας Kevin Rudd, μεταξύ ἄλλων ἐδήλωσε καί τά ἀκόλουθα: «Οἱ μετανάστες πρέπει νά προσαρμοστοῦν, ὄχι οἱ Αὐστραλοί.... Οἱ περισσότεροι Αὐστραλοί πιστεύουν στό Θεό. Αὐτό δέν εἶναι κάποια δεξιά Χριστιανικο – πολιτική προώθηση, ἀλλά ἕνα γεγονός, γιατί αὐτό τό ἔθνος θεμελιώθηκε ἀπό χριστιανούς ἄντρες καί γυναῖκες, κι αὐτό εἶναι ἀποδεδειγμένο. Γιαυτό καί ἔχουμε κάθε δικαίωμα νά τό δείχνουμε στους τοίχους τῶν σχολείων μας. Ἄν ὁ Θεός μας σᾶς προσβάλλει, τότε σᾶς προτείνω νά ἀναζητήσετε τό καινούργιο σας σπίτι σέ κάποιο ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου.... Ἄν δέν εἶστε εὐτυχισμένοι ἐδῶ, ΦΥΓΕΤΕ! Δέν σᾶς ἀναγκάσαμε νά ἔρθετε ἐδῶ. Ἐσεῖς τό θελήσατε. Ἑπομένως δεχτεῖτε τή χώρα πού ἐσεῖς διαλέξατε...». (Περιοδικόν «Ἐνοριακή Εὐλογία», ἀρ. φ. 82).

Αὐτή ἡ λεβεντιά ἀνήκει εἰς τόν Αὐστραλόν πρωθυπουργόν.

Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ο λόγος δώρο αποκλειστικό του Θεού στον άνθρωπο, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας.   

Egypt's Al-Azhar University to Hold Peace Conference With Pope to 'Eliminate Conflict, Hate'

 The grand imam of the Egyptian Muslim institution al-Azhar is holding a World Conference on Peace in Cairo, in which Pope Francis, Orthodox Ecumenical Patriarch Bartholomew and Coptic Pope Tawadros II will also take part "to eliminate the causes of conflict, violence and hate."

The objective of the conference, to be held Thursday and Friday, is to address "a message to the whole world" to "call for peace between religious leaders, between societies and between all the countries of the world," the office of grand imam of al-Azhar, Sheikh Ahmed Mohamed al-Tayeb, says, according to La Croix.

Pope Francis is scheduled to give a speech Friday after the grand imam, immediately following his arrival in the Egyptian capital and a "courtesy visit" to President al-Sissi. Francis is also scheduled to meet Pope Tawadros after the conference.

π.Νικόλαος Μανώλης, Ο π. Βαρνάβας Γιάγκου προωθεί τον Οικουμενισμό


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Κosmas:
2. Δεν μου απάντησες όμως αγαπητέ μου φίλε Misha, ήταν ανάγκη να καταφύγετε στις «παλαιοημερολογίτικες φ ρ ά ξ ι ε ς » για να βρείτε πρόσωπα, σαν του Ιερώνυμου της Αίγινας και της Ταρσώ, να τα αγιοποιήσετε, για να αποδείξετε ότι είστε Εκκλησία; Δεν το περίμενα αυτό! Εκεί, λοιπόν, καταντήσατε;
O αγαπητός φίλος Misha έγραψε: 


Misha:
φίλε Κοσμά,τα γραπτά μένουν και κρινόμεθα εξ αυτών... 
έγραψες για τον αγιο Αυγουστινο και για τον Αγιο Ισαακ την προσωπικη σου γνωμη που ειναι αντιθετη από τις γνωμες των αγιων και αυτό το αποδειξαμε...
 


Kosmas:
Βεβαίως, τα γραπτά μένουν. Τον Αυγουστίνο ανέγραψε επίσημα στο αγιολόγιο το 1968, ο Νεοημερολογίτης Ιερώνυμος Κοτσώνης, του δε Ισαάκ έκτισε ναό ο γέροντας Παΐσιος, ύστερα από πληροφορία, που λέγεις, ότι είχε από το Θεό, ότι είναι άγιος, πριν μερικά χρόνια! Το ότι πολλοί άγιοι της Εκκλησίας θεώρησαν τον Αυγουστίνο άγιο, είναι αληθές. Εξηγήσαμε όμως σε προηγούμενες καταχωρήσεις μας το που οφείλεται ο λόγος, που πίστευαν αυτό το πράγμα. Πόσοι άγιοι όμως πολέμησαν τις πλάνες και αιρέσεις του! Νομίζεις, αγαπητέ φίλε
Misha, πως αν οι άγιοι αυτοί, γνώριζαν ότι ο πατέρας των αιρέσεων αυτών ήταν ο Αυγουστίνος, θα εξακολουθούσαν να τον θεωρούν άγιο; 
Εσύ, όμως, που γνωρίζεις σήμερα την αλήθεια, ότι δίδαξε αυτές και άλλες αιρέσεις, γιατί τον θεωρείς άγιο; Δεν ακολουθείς έτσι και τις αιρέσεις του;
 

ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Συμεών ιερομάρτυρος, συγγενούς του Κυρίου, Ιωάννου του ομολογητού, Ευλογίου ξενοδόχου.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Συμεών, ἀναδείχθηκε διάδοχος τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου († τὸ 62 μ.Χ.), μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους τὸ 70 μ.Χ. Κατὰ τὸν Ἡγήσιππο ἦταν υἱὸς τοῦ Κλωπᾶ, ἀδελφοῦ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἰούδα. Κατὰ ἄλλη δὲ ἐκδοχὴ ἦταν υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου. Ἐνῷ ἐπισκόπευε στὴν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.), διαβλήθηκε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς στὸν ὕπατο Ἀττικὸ γιὰ τὸν ἀποστολικό του ζῆλο. Ὁ Συμεὼν κατηγορήθηκε ὄχι ἀπὸ Χριστιανοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ ἀπὸ Ἰουδαίους. Ἡ κατηγορία περιελάμβανε δύο σκέλη. Τὸ ἕνα ἦταν ὅτι καταγόταν ἀπὸ τὸ γένος Δαβὶδ καὶ τὸ ἄλλο ὅτι ἦταν Χριστιανός. Ἀφοῦ συνελήφθη, βασανίσθηκε σκληρὰ καὶ στὴν συνέχεια ὁδηγήθηκε σὲ σταυρικὸ θάνατο, τὸ ἔτος 107 μ.Χ., σὲ ἡλικία ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν. Στοὺς Παρισινοὺς Κώδικες βρίσκεται Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Συμεών, ποίημα τοῦ ὑμνογράφου Θεοφάνους.

Εξίσωση Εκκλησίας και αιρέσεων

Ο Παπισμός διεκδικώντας για τον εαυτό του μέχρι και σήμερα την εκκλησιολογική αποκλειστικότητα, υπεύθυνος και πρωτουργός της διαιρέσεως, δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες». Φραστικά πάντως και υποκριτικά επαινεί την Οικουμενική Κίνηση, την οποία επευλογεί ως προεργασία για την μετά της Ρώμης του Πέτρου και του πάπα ενότητα. Ιδιαίτερα επιχαίρει και συγχαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία αυτοκαταργήθηκε στην πράξη ως η μοναδική ενσάρκωση και συνέχεια της Una Sancta, εκχωρήσασα το ιδικό της πεδίο, την ιδική της ταυτότητα, στην σχισματική και αιρετική Ρώμη, στη Ρώμη του filioque, του πρωτείου εξουσίας του πάπα, των αζύμων, του καθαρτηρίου πυρός, της κτιστής χάριτος και όλων των άλλων καινοτομιών και παρεκκλίσεων.

Ο τυφλός και παράλυτος

Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία: 

" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Τη μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά
Tης προστασία. 

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου.
 

Ήρθαν δυο γιατροί και με εξέτασαν. Δεν μπόρεσαν όμως να με βοηθήσουν σε τίποτε.

Πρωτoπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Σχολιασμός στην επιστολή του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου


O Αρχιεπίσκοπος Ιασίου και Μητροπολίτης Μολδαβίας και Μπουκοβίνας κ.Θεοφάνης υπέρ της ψευδοσυνόδου της Κρήτης

Δυστυχώς, ο Αρχιεπίσκοπος Ιασίου και Μητροπολίτης Μολδαβίας και Μπουκοβίνας κ.Θεοφάνης τάσσεται υπέρ της ψευδοσυνόδου της Κρήτης, κηρύσσοντας "γυμνή τη κεφαλή" την παναίρεση του Οικουμενισμού. Μάλιστα εκφράζεται ανοήτως, θεωρώντας πως όσοι χριστιανοί τίθενται απέναντι στις αποφάσεις της ψεδοσυνόδου είναι εχθροί της Εκκλησίας! 

Συνειδητά λοιπόν θεωρεί ως εχθρό της Εκκλησίας ακόμη και αγίους γέροντες της Ορθοδοξίας, όπως τον συμπατριώτη του, άγιο γέροντα Ιουστιν Πάρβου (Iustin Pârvu) που καταδικάζει τις αιρετικές αποφάσεις της λεγομένης "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου".

Εκκλησία και κόσμος -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον
Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν κακούργο ληστή. Είναι η εγγύηση ότι τα ματωμένα χέρια του έχουν την πρόθεση και τη δύναμη ν΄ αγκαλιάσουν τον βρόμικο κόσμο, να τον καθαρίσουν με το αίμά τους, να τον επαναφέρουν στο αρχέγονο κάλλος και να τον ανεβάσουν στην ουράνια δόξα. Με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι ο κόσμος θ΄ αναγνωρίσει την πλάνη, την αμαρτία του, θα εξομολογηθεί με συντριβή και μετάνοια και θα ομολογήσει πίστη στον μόνο Λυτρωτή Ιησού Χριστό.

Anti-Ecumenism Pan-Orthodox Council to be held in summer at Ukraine’s Bachensk Monastery

Photo: ua.igotoworld.com
An international coalition opposing the decisions of last June’s “Pan-Orthodox” Council on the island of Crete are planning to hold a “Pan-Orthodox” Council in Ukraine in June-July to anathematize ecumenism and those who support it, reports the site Religion in Ukraine.
The decision for the Ukraine synaxis came as a result of the recent “Thessaloniki Inter-Orthodox Synaxis” held on April 4. Although the gathering was forbidden by the hierarchy of the Greek Church, it brought together about a thousand clerical, monastic, and lay opponents of ecumenism and globalism from the Greek, Romanian, and Russian Orthodox Churches.

Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ! -- Τοῦ αείμνηστου Παναγιώτου Σωτ. Γκιουλὲ

Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις καὶ ὀψόμεθα τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως, Χριστὸν ἐξαστράπτοντα καὶ Χαίρετε φάσκοντα τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ἄδοντες
 (Ὠδὴ Α´, τροπ. 1ον).

Ὤ οὐράνιον καὶ θεόφθογγον ὑμνολογικὸν ἄκουσμα, οὐρανίου Ἀρχαγγελικῆς καὶ Ἀγγελικῆς ὑμνωδίας ἐπάξιον! Ὤ πανευφρόσυνον καὶ πανεόρτιον ἀναστάσιμον Ἀρχαγγελικὸν σάλπισμα παγκοσμίου χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως, ποὺ διασαλπίζει στὸν φεγγοβόλο ἑορταστικὸ οὐρανὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὸ παμμέγιστο θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Δεσπότου τῆς κτίσεως!…
Γιατὶ μὲ τὸ ἀναστάσιμο αὐτὸ ὑμνολογικὸ σάλπισμα, ὁ πνευματέμφορος ὑμνογράφος τῆς ἑορτῆς, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, μᾶς καλεῖ, μέσα στὴν οὐράνια καὶ ἄπλετη φωτοχυσία τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς ἐγέρσεως τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, ν᾽ ἀποκαθάρουμε τὶς σωματικὲς καὶ τὶς ψυχικές μας αἰσθήσεις, ἀπὸ τὴν ἀχλὺν (=σκοτάδι) τῶν ἀλόγων παθῶν μας καὶ μὲ τὴν μετάνοια, τὴν ἄσκηση, τὴν νήψη καὶ τὴν ἀδιάλειπτη νοερὰ προσευχή, νὰ προσπαθήσουμε ν᾽ ἀποκτήσουμε τὶς ἔλλογες νοερὲς αἰσθήσεις τῆς πνευματικῆς ἀκοῆς καὶ τῆς πνευματικῆς ὁράσεως!… Γιατί μόνο μὲ τὶς πνευματικὲς αὐτὲς αἰσθήσεις, θὰ μπορέσουμε νὰ ἰδοῦμε τὸν ἀναστάντα Κύριον τῆς δόξης νὰ ἐξαστράπτη μέσα στὸ ἀπρόσιτο φῶς τῆς ἀναστάσεως καὶ θὰ τὸν ἀκούσουμε νὰ μᾶς φωνάζη δυνατὰ τὸν αἰώνιον ἀναστάσιμον χαιρετισμόν, «χαίρετε!…».

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Ο φίλος Misha έγραψε:

Παράθεση:
φίλε Κοσμά, έχω προσωπική άποψη για την αγιότητα της γερόντισσας. 
Δε χρειάζομαι την επιβεβαίωση άλλων πλην αυτών που εμπιστεύομαι.
 
Δυστυχώς δεν μπορώ να σε συναριθμήσω αφού με τους αμετροεπείς και υπερβολικούς χαρακτηρισμούς σου δε μου εμπνέεις εμπιστοσύνη για τα κριτήρια και την αγνότητα των προθέσεων σου
 
υπενθυμίζω πως έχεις ήδη χαρακτηρίσει αιρεσιάρχη τον άγιο Αυγουστίνο, αιρετικό τον άγιο Ισαάκ τον Σύρο, εκτός Εκκλησίας τους ορθοδόξους που ακολουθούν το νέο ημερολόγιο....
 
και μόνο αυτά αρκούν για να αποδείξουν πως κάτι στραβό υπάρχει στις κρίσεις και τα συμπεράσματά σου (ομιλώ με άκρα επιείκεια για λόγους αβροφροσύνης)...
 


Κοσμάς:
1. Απαντώ στα όσα «με άκρα επιείκεια για λόγους α β ρ ο φ ρ ο σ ύ ν η ς » έγραψε για μένα, ο αγαπητός
Misha, τον οποίο αγαπώ και εκτιμώ, όπως πάντα, άσχετα αν καμιά φορά, χωρίς να το θέλει, συγχύζεται! 

α. Έχει κάθε δικαίωμα, ο αγαπητός αδελφός να έχει την προσωπική του γνώμη για την Ταρσώ! Την σέβομαι απόλυτα, άσχετα αν διαφωνώ.
 

β. ΄Εχει κάθε δικαίωμα, ο αδελφός να μη με εμπιστεύεται. Σέβομαι και αυτό το δικαίωμά του.
 

Λυπάμαι μόνο που δεν ζει ο μακαριστός π. Πορφύριος για να τον ρωτούσε αν πρέπει να με εμπιστεύεται. Είναι κάτι που έλεγε σε ευρύτερο κύκλο προσώπων, και το οποίο εγώ δεν μπορώ να καταθέσω. Εκτός, αν δεν εμπιστεύεται πλέον ούτε τον γέροντα Πορφύριο!..
 

γ. Δεν ξέρω, αν ο αδελφός
Misha έχει κάποιο διορατικό χάρισμα, το οποίο δεν το γνωρίζω και το οποίο το καθιστά «καρδιογνώστη» και τον πληροφορεί για «τα κριτήρια και την αγνότητα των προθέσεών μου»! Μου αρκεί όμως, ότι ο Θεός, «ο ετάζων καρδίας και νεφρούς» γνωρίζει την αγνότητα των προθέσεών μου, όταν αγωνίζομαι για την υπεράσπιση της Πίστεώς μου. Δεν επιζητώ στην προσπάθειά μου αυτή την αναγνώριση και τα χειροκροτήματα από κανένα! 

δ. Μου καταλογίζει ο αδελφός
Misha ότι χαρακτήρισα τον Αυγουστίνο αιρεσιάρχη! Αυτό είναι αλήθεια! Και το έκανα, γιατί κήρυξε πολλές αιρέσεις, όπως το Φιλιόκβε, τον απόλυτο προορισμό κλπ., που καταδίκασαν η Η΄ Οικουμενική Σύνοδος, ως και άλλες τοπικές, όπως του Οράνς το 529. Είναι κρίμα, το ότι έγραψα τόσα συντριπτικά στοιχεία, και όμως τίποτε από όλα αυτά δεν άγγιξε τον αδελφό! 

ε. Μου αποδίδει ο αδελφός ότι κατηγόρησα τον Ισαάκ το Σύρο ως αιρετικό. ΄Εγώ, απλώς τόνισα, ότι η Εκκλησία ποτέ μέχρι σήμερα δεν τον αναγνώρισε ως άγιο, επειδή δεν είχε και δεν έχει την βεβαιότητα, ότι δεν υπήρξε νεστοριανός!
 

στ. Με κατηγορεί ο φίλος
Misha ότι θεωρώ όσους λεγόμενους Ορθοδόξους ενώθηκαν με τον Πάπα ότι είναι εκτός Εκκλησίας! Αυτό είναι αλήθεια. Το πιστεύω! Και το πιστεύω, γιατί αυτά με δίδαξαν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας. ΄Όποιος θέλει ας τους ακολουθεί. Εγώ, με τη χάρη του Θεού, παρόλη την αμαρτωλότητά μου, θέλω και αγωνίζομαι να τους ακολουθώ! 

Αναστάσιμοι Ύμνοι -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Βασιλέως ιερομάρτυρος, επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας, Ιούστας και Νέστορος των οσίων.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βασιλεὺς ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λικινίου (307 – 323 μ.Χ.) καὶ ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Ἀμασείας τοῦ Πόντου. Ὁ Ἐπίσκοπος Βασιλεὺς διακρινόταν γιὰ τὸν ζῆλο του ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τὴν ἀκοίμητη δραστηριότητα στὴν ἐπιτέλεση τῶν καθηκόντων του. Ἐπειδὴ παντοῦ ὑπῆρχαν καὶ πλάνες καὶ κίνδυνοι, ἔσπευδε παντοῦ καὶ ὁ ἴδιος κηρύττοντας, συμβουλεύοντας, παρηγορώντας, ἐνισχύοντας, στηρίζοντας, ἐλκύοντας, πυκνώνοντας καὶ ἐγκαρδιώνοντας τὶς Χριστιανικὲς τάξεις καὶ ἀναδεικνύοντας αὐτὲς ὅσο τὸ δυνατὸν ἰσχυρότερες πνευματικὰ ἔναντι τοῦ εἰδωλολατρικοῦ κόσμου.

Η Ωραία τῇ φύσει καὶ μώμου παντὸς ἀνεπίδεκτος

Τῆς λύπης λύσις, τῆς αἰχμαλωσίας λύτρωσις, τῶν θνητῶν θέωσις, ὡραία τῇ φύσει καὶ μώμου παντὸς ἀνεπίδεκτος· ἀπὸ λιβάνου τῆς παρθενίας ἀνοῦσα καὶ τὸν κόσμον μυρίζουσα· ἐξ ἧς γλυκασμὸς ἀπορρέων τὴν παλαιὰν τοῦ ξύλου πικρίαν ἐγλύκανεν· τὴν οὐσίαν ὅλην φρικτῶς χωρήσασα τῆς Θεότητος· τιμῆς ἁπάσης ὑπέρτερον δώρημα, καὶ κάλλους παντὸς ὑπέρτιμον ἐγκαλλώπισμα· Σολομῶντος κλίνη, παρίστανται κύκλῳ οἱ ἑξήκοντα δυνατοί, αἱ ῥήσεις δηλαδὴ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς· φωτοδόχον χωρίον, ἐξ οὗ σωτηρίας ἀκτῖνες τῇ οἰκουμένῃ ἐπέλαμψαν· τὸ μεγαλεῖον τῆς φρικτῆς οἰκονομίας· τὸ περικαλλὲς τῆς θείας συγκαταβάσεως ἐνδιαίτημα· τὸ τοῦ κόσμου διαλλακτήριον· τὸ ἡμέτερον ἱλαστήριον καὶ προσφύγιον· τὸ πάντων τῶν καλῶν εὐκταιότατον δώρημα.

Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

Η «ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ» ΜΑΣ -- Τοῦ Ἀνδρέου Ν. Παπαβασιλείου, Διδάκτορος Θεολογίας

Από την Κυριακὴ τοῦ Πάσχα καὶ καθ᾽ ὃλη τὴ διάρκεια τῆς ἑβδομάδας τῆς «Διακαινησίμου», ὃπως καὶ ὃλη τὴν τεσσαρακονθήμερη περίοδο ὣς τὴν ᾽Ανάληψη τοῦ Κυρίου, ζοῦμε τὴ συγκλονιστικότερη φάση τῆς θεανθρώπινης ζωῆς τοῦ Χριστοῦ καὶ βιώνουμε τὸ θεολογικὰ καὶ ἐσχατολογικὰ σημαντικότερο γεγονὸς γιὰ τὴν ᾽Εκκλησία καὶ ὃλο τὸν κόσμο. Καὶ ὁ λόγος εἶναι, ὃτι ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος, ὡς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι εἰκόνα τοῦ ἀοράτου Θεοῦ καὶ «πρωτότοκος πάσης κτίσεως», μὲ τὴν ᾽Ανάστασή του, κατὰ τὸν ᾽Απ. Παῦλο, ἔγινε καὶ «πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκρούς». Σὲ σχετικὸ σχόλιό του, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος διευκρινίζει τὸν λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ ᾽Απ. Παῦλος δὲν εἶπε «πρωτότοκος τῶν νεκρῶν», ἀλλὰ «πρωτότοκος ἀπό τοὺς νεκρούς». Καὶ ἡ διαφορὰ ἔγκειται,

π. Γεώργιος Μεταλληνός για τον Παπουλάκο και Κοσμά Φλαμιάτο:

Ο αιδεσιμ. πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και έγκριτος και αυτός επιστήμων αντιλέγει: «μορφές, όπως ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος (Παπουλάκος) και ο Κοσμάς Φλαμιάτος, φαίνονται πολύ διαφορετικά σήμερα απ’ ότι στα μαθητικά μας χρόνια, που μας είχαν μάθει να τούς βλέπουμε «ως αμαθείς» και φανατικούς, «των οποίων η μνήμη ταχέως εσβήσθη»!

Ὅσιος & Ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης - Ἡ Ἀνάστασις

Τί εἶναι αὐτό, ἀδελφοὶ ἀγαπητοὶ καὶ φιλέορτοι καὶ φιλόχριστοι; Τί εἶναι αὐτὴ ἡ μεγάλη λαμπροφορία; Τί εἶναι αὐτὴ ἡ τόση φωταγωγία καὶ χαρά; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔκανε τὴν Ἐκκλησία ν᾿ ἀστράφτει τόσο πολύ; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ λάμπρυνε τὴν οἰκουμένη; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔκανε νὰ δημιουργηθεῖ τόσο μεγάλη χαρὰ καὶ εὐχαρίστηση;
Χθὲς ἤμασταν σὲ λύπη καὶ σήμερα σὲ χαρά. Χθὲς σὲ κατήφεια καὶ σήμερα σὲ εὐθυμία. Χθὲς σὲ θρήνους καὶ σήμερα σὲ ἀλαλαγμούς. Ρωτᾶς ποιὰ εἶναι ἡ αἰτία αὐτῶν καὶ τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ προκάλεσε αὐτὴ τὴν τόσο μεγάλη χαρὰ καὶ λαμπρότητα;
Ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ ὅλος ὁ κόσμος γέμισε ἀπὸ ἀγαλλίαση. Κατάργησε μὲ τὸ ζωοποιό του θάνατο τὸ θάνατο καὶ ὅλοι ὅσοι βρίσκονταν στὸν ᾍδη ἐλευθερώθηκαν ἀπ᾿ τὰ δεσμά του. Ἄνοιξε τὸν Παράδεισο καὶ τὸν ἔκανε προσιτὸ σὲ ὅλους.
Πόσο, ἀλήθεια, μεγάλο βάθος, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ! Πόσο μεγάλο ὕψος, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ μετρηθεῖ! Πόσο φρικτὸ μυστήριο, ποὺ ὑπερβαίνει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ!
Ὑμνοῦν οἱ ἄγγελοι, ἐπειδὴ εὐφραίνονται γιὰ τὴ σωτηρία μας. Χαίρονται οἱ προφῆτες βλέποντας νὰ ἐκπληρώνονται οἱ προφητεῖες τους. Ὅλη ἡ κτίση ἑορτάζει μαζί μας γιατὶ ξημέρωσε γι᾿ αὐτὴν ἡμέρα σωτήρια, ἔλαμψε πάλι ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης.


(Ε.Π.Ε. Φιλοκαλία, τόμος 18ος, σελ. 50-51)

Η ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ (Ἀμφισβητεῖται;) -- Τοῦ Παναγιώτου Ἰ. Μπούμη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Παν. Ἀθηνῶν

Προτοῦ ἀναπτύξουμε το ἀνωτέρω θέμα, πού εἶναι τόσο ζωτικό γιά τόν κάθε χριστιανό, ἀλλά καί γιά τόν κάθε ἄνθρωπο, θά πρέπει νά προβοῦμε σέ ὁρισμένες διευκρινίσεις. Ἄλλωστε λέει τό γνωστό γνωμικό «ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις». Ὅταν, λοιπόν, λέμε Ἁγία Γραφή, πρέπει να ἐννοοῦμε τά βιβλία ἐκεῖνα, τά ὁποῖα ἔχουν χαρακτηρισθεῖ ἀπό την Ἐκκλησία θεόπνευστα ἤ θεῖα. Αὐτός ὁ χαρακτηρισμός ἔχει γίνει ἀπό τήν Ἐκκλησία διά Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τήν καθόλου Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἀποφάσεις εἶναι ὀρθές καί ἀλάθητες, ἐφ᾽ ὅσον δεχόμαστε ὅτι αὐτή ἡ Ἐκκλησία ἔχει κεφαλή Της τον Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος εἶναι Θεός ἀληθινός, ἀλάθητος. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μιλάει για «ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος», ἡ ὁποία εἶναι «στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α´ Τιμ. 3,15). Αὐτός ὁ χαρακτηρισμός θεόπνευστα – θεῖα ἔχει γίνει μέ θεσπίσματα – κανόνες τῆς Ἐκκλησίας αὐτῆς τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Πάντως, αυτό που πιστεύω είναι ότι η "σαλή" Ταρσώ εκκλησιάζονταν και κοινωνούσε μόνο σε παλαιοημερολογίτικους ναούς των λεγομένων Ματθαιϊκών! Τώρα, αν άλλα έλεγε στους Παλαιοημερολογίτες, εμφανιζόμενη ως αυστηρή Ματθαιϊκή και άλλα στους Νεοημερολογίτες, εμφανιζόμενη ως "παρδαλή", αυτό δικαιώνει τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο των Ματθαιϊκών Ανδρέα, ένα εξαιρετικά ενάρετο και σώφρονα κληρικό, που τη θεωρούσε πλανεμένη! Τό ότι η Νεοημερολογίτικη πλευρά παραποιεί τα αναφερόμενα στην Ταρσώ γεγονότα, αποδεικνύεται από τον αναληθή ισχυρισμό της, ότι δήθεν τα οστά της ευωδιάζουν! 
Εν πάση περιπτώσει, για την ακαινοτόμητη Ορθόδοξη Εκκλησία μας η Ταρσώ, "κατά Χριστό" ή "κατά κόσμον" σαλή, δεν είναι αγία! Συνεπώς δεν μας ενδιαφέρουν περισσότερο οι σφαλερές απόψεις της για την ιερωσύνη των εκτός Εκκλησίας Λατινοφρόνων ή άλλων Οικουμενιστών κληρικών! Για αυτές, αν πράγματι είχε τα λογικά της, θα δώσει λόγο στο Θεό εν ημέρα Κρίσεως.
 

Κατά τα άλλα, οι αδελφοί Νεοημερολογίτες, αφού την θεωρούν αγία, μπορούν όχι μόνο να τις κτίσουν ναούς, να την υμνούν και δοξάζουν, και να την έχουν μεσίτρια για τη σωτηρία τους, αλλά και να μιμηθούν το παράδειγμά της, με το να προσχωρήσουν στον εκκλησιαστικό χώρο της!
Ας το κάνουν!

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Μάρκου του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μακεδονίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Νίκης μάρτυρος, Γεωργίου νεομάρτυρος του Κυπρίου (1752).

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος λέγει:

«Ἀδελφοί μου, εἴμαστε ἔμποροι πνευματικοί. Μοιάζουμε μέ τούς ἐμπόρους αὐτῆς τῆς ζωῆς, οἱ ὁποῖοι κάθε ἡμέρα βλέπουν ἄν ἔχουν κέρδος ἤ ζημία. Καί ἄν δοῦν ὅτι ἔχουν ζημία κοιτοῦν πῶς θά τήν διορθώσουν. Τό ἴδιο πρέπει καί ἐσύ, ἀγαπητέ μου, νά κάνης. Κάθε ἡμέρα, πρωΐ καί βράδυ, πρέπει νά κοιτᾶς πῶς βαδίζει ἡ ἐμπορική σου δραστηριότητα. Τό βράδυ νά κάνης κατανυκτική αὐτοσυγκέντρωση καί περισυλλογή, νά σκέπτεσαι καί νά συνομιλῆς εἰλικρινά μέ τόν ἑαυτόν σου καί νά λές. Μήπως σέ κάποια στιγμή θύμωσα τόν Θεό; Μήπως ἔπεσα σέ ἀργολογία; Μήπως εἶπα κανένα κακό σέ κάποιον; Μήπως, ὅταν τά χείλη μου ἔψαλλαν ὕμνους στόν Θεό, ὁ νοῦς ἔτρεχε σέ κοσμικές ματαιότητες; Μήπως μέ ἐνόχλησε σαρκική ἐπιθυμία καί τήν δέχτηκα μέ εὐχαρίστηση; Μήπως μέ ἀπορρόφησαν οἱ σωματικές φροντίδες καί ἐγκατέλειψα τήν μνήμη Θεοῦ;».

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Κυριακή Ζ΄ Λουκά


ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΔΙΑΚΟ -- ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

                                        
Ἡ καλλικέλαδος ἀηδών, ὁ γνωστὸς εἰς ἄπειρες χιλιάδες μέλη, φίλους, συνεργάτες καὶ θαυμαστὲς τῶν φορέων μας, Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν, τοῦ Διορθοδόξου Συνδέσμου «Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος» καὶ  τοῦ Σωματείου «Οἱ Φίλοι  τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους»  καὶ  τοῦ περιοδικοῦ μας «Φωτεινὴ Γραμμή», ὁ Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος  τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισσιᾶς, Ἀμαρουσίου  καὶ Ὠρωποῦ, ὁ πατὴρ Χρῖστος Κυριακόπουλος θὰ συμπράξῃ εἰς τὴν ὠδὴ πρὸς τὸν Ἀθανάσιο Διάκο τὴν 26.4.2017 στὸ Ἀμφιθέατρο – πνευματικὸ κέντρο – διοικητικὸ κέντρο Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος, ὅπως ἡ κατωτέρω πρόσκλησις.
Συνιστῶμε ἐνθέρμως τὴν ἐν λόγῳ τιμητικὴ ἐκδήλωση πρὸς τὸν ἥρωα τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας καὶ προτρέπομε ὅλους τοὺς φίλους τῆς Φθιώτιδος καὶ λοιπῶν περιοχῶν μὲ συγγενεῖς, φίλους καὶ γνωστούς των νὰ παρακαλουθήσουν αὐτὴ τὴν σπουδαιοτάτη ἐκδήλωση.

Η αποτείχιση είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών με την αποτείχιση εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Θα Νικήσουμε! -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας

Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος : Το δένδρο της Εκκλησίας, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τρέφεται και αυξάνει από το αίμα των Κοπτών μαρτύρων Της.

Το Σαββάτο το απόγευμα, ετελέσθη Μέγας Πατριαρχικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. κ. Θεοδώρου Β΄. Ο Μακαριώτατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στον Άγιο, λέγοντας πως ο Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος είναι σεβαστός και αγαπητός σε ολόκληρο τον χριστιανικό, αλλά και τον μουσουλμανικό κόσμο, γι’ αυτό και στο Προσκύνημά του στο Κάϊρο, συρρέουν εκατοντάδες πιστοί και των δύο θρησκειών, προκειμένου να καταθέσουν τον σεβασμό τους προς τον Άγιο. Εξέφρασε δε, για μια ακόμη φορά, την ευγνωμοσύνη του προς το ζεύγος Αθανάσιου και Μαρίνας Μαρτίνου, για την καθοριστική συνεισφορά τους στην αναστήλωση και ανακαίνιση της Μονής, ενώ κατέθεσε την βαθύτατη θλίψη του για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Αίγυπτο, τους νέους μάρτυρες της Κοπτικής Εκκλησίας, οι οποίοι ακολούθησαν το παράδειγμα του Αγίου Γεωργίου, μαρτυρώντας για την πίστη τους στον Ιησού Χριστό. Το δένδρο της Εκκλησίας, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, τρέφεται και αυξάνει από το αίμα των μαρτύρων Της.

ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Το μάθημα θα δίνει μεγαλύτερη σημασία στη διακίνηση των μπαχαρικών (!) από τους ήρωες του έθνους
Εχω μπροστά μου το Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στην α’ λυκείου. Εγράφη από ομάδα επιστημόνων στο πλαίσιο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Μεταξύ των συντακτών βρίσκουμε τον κ. Γεώργιο Κόκκινο, συγγραφέα σχολικού εγχειριδίου Ιστορίας, το οποίο αποσύρθηκε από τον υπουργό Παιδείας του ΠΑΣΟΚ Πέτρο Ευθυμίου επειδή μιλούσε απαξιωτικά για τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Βρίσκουμε επίσης την κυρία Χριστίνα Κουλούρη, η οποία υποστήριξε με φανατισμό το βιβλίο του «συνωστισμού» της κυρίας Ρεπούση.

Ο Διαχειριστής της ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΦΩΝΗΣ : Αφόρητη η κατάσταση με τα “oρθόδοξα” ιστολόγια που τρέμουν και αποκρύπτουν την άλλη άποψη !

 Αγαπητό ιστολόγιο, Χριστός Ανέστη!

Σας στέλνω το παρακάτω κείμενο και εάν θέλετε το ανεβάζετε..
Ευχαριστώ πολύ!
Ολυμπιάς  Χρυσοστόμου 

Λογοκρισία  και  σπίλωση από ορθόδοξο ιστολόγιο
Διαπίστωσα ότι το ιστολόγιο «κρυφό σχολειό» δεν ανεβάζει όλα τα σχόλια τα οποία αντικρούουν την δική του άποψη, και ακόμα χειρότερα ανεβάζει 1-2 και μετά σε κόβει δημιουργώντας εντυπώσεις υπέρ του. Στην δική μου περίπτωση, αφ’ ενός κατέβασε τα δυο σχόλια  που είχε ήδη αναρτήσει,  αφ’ ετέρου με  μπλόκαρε γράφοντας και επιπλέον σχόλιο μομφής εναντίον μου.        
Επιτομή από  την απάντηση που του έστειλα, την οποία επίσης δεν ανέβασε:

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Ο φίλος Misha γράφει:


Παράθεση:
παρεμβαίνω για να μεταφέρω την προσωπική μου μαρτυρία για την οσία γερόντισσα Ταρσώ, την δια Χριστόν σαλή. 
η γερόντισσα Ταρσώ ,είχε διορατικό και προορατικό χάρισμα και έχει μεγάλη παρρησία στον Θεό.
 
φυσικά η μακαρία Ταρσώ δεν ασπαζόταν κανενός είδους ακραίο ζηλωτισμό και αυτό το μεταφέρω μετά λόγου γνώσεως καθώς υπήρξα συνομιλητής της πολλές φορές!
 
Ο ομότιμος καθηγητής Ποιμαντικής Ψυχολογίας, της Θεολογικής Σχολής του Παν.  Αθηνών,  Ιωάννης Κορναράκης, ο οποίος είναι και ο συγγραφέας του βίου της, γράφει για μερικά περιστατικά στα οποία η γερόντισσα διεχώριζε σαφώς την θέση της από τους ματθαιϊκούς, δεχόμενη την ιερωσύνη και τα μυστήρια των ιερέων που υπάγονται στο Οικ.Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος, ασπαζόμενη το χέρι τους, ζητώντας τους να εύχονται κλπ
 
το ότι οι ματθαιϊκοι, μέσα στον φανατισμό τους, δεν έδειξαν κανέναν σεβασμό στην γερ. Ταρσώ αποδεικνύεται από το ότι αμέσως μετά την κοίμησή της γκρέμισαν το παράπηγμά της με μπουλντόζα, προσπαθώντας να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της παρουσίας της στη Μονή Πευκοβουνογιατρίσσης.
 

Κοσμάς:
Δεν μπορώ ούτε να συμφωνήσω, ούτε να διαψεύσω τα όσα γράφει πιό πάνω ο αγαπητός
Misha, αφού δεν έχω ιδία αντίληψη για το πρόσωπο αυτό. 

Βυζαντινή μουσική Δοξαστικό Αναστάσιμοι Ύμνοι -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ελισσάβετ οσίας, της θαυματουργού, Σάββα του στρατηλάτου, Αχιλλέως, Φήλικος, Φορτουνάτου ιερομάρτυρος, Δούκα του Μυτιληναίου (1564), Νικολάου (1795), Ακυλίνας, Γεωργίου των νεομαρτύρων.

Ἡ Ὁσία Ἐλισάβετ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Θράκης καὶ ἔζησε τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. Οἱ γονεῖς της, Εὐνομιανὸς καὶ Εὐφημία, ἦταν ξακουστοὶ καὶ ὀνομαστοί, φημισμένοι γιὰ τὰ πλούτη τους καὶ περίφημοι γιὰ τὴν ἀρετή τους. Κατοικοῦσαν κοντὰ στὴν Ἡράκλεια, στὸν τόπο ποὺ ἀπὸ παλιὰ ὀνομαζόταν Θρακοκρήνη καὶ ἀργότερα Ἀβυδηνοί. Ζοῦσαν μὲ εὐσέβεια ἔχοντας ὡς πρότυπο τὸν Ἰώβ. Ποθώντας δὲ μὲ πάθος νὰ μιμηθοῦν τὴν φιλοξενία τοῦ Ἀβραάμ, ἁπλόχερα βοηθοῦσαν ὅλους, ὅσοι εἶχαν ἀνάγκες ὑλικές.

Συγκλονίζει ο εν ενεργεία πλωτάρχης με 10 παιδιά!

«Είναι ευλογία Θεού» λέει για την οικογένεια ο λαμπρός αξιωματικός Ιωάννης Γεωργόπουλος

Είναι πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, καλός επαγγελματίας, αλλά και εξαιρετικός οικογενειάρχης, ως πατέρας... 10 παιδιών! Ο λόγος για τον Ιωάννη Γεωργόπουλο, ο οποίος, όπως αποκαλύπτει αύριο, Κυριακή, στις 11.30, η εκπομπή της ΕΡΤ1 «Με αρετή και τόλμη», είναι μόνιμος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και μαζί με τη σύζυγό του Ειρήνη έχουν μια λαμπρή οικογένεια.

Ολα τα παιδιά τους είναι γεννημένα από το 1996 έως το 2014, ενώ δύο από αυτά, οι μεγαλύτερες κόρες τους, ακολουθούν στρατιωτική καριέρα! Συγκεκριμένα, η πρώτη κόρη του Χριστίνα είναι δευτεροετής φοιτήτρια στη Σχολή Ευελπίδων και η δεύτερη, η Ειρήνη, πρωτοετής στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ).

Ο μεταρρυθμιστής -- του Κυπριανού Χριστοδουλίδη


Ανέβηκε στις 14 Δεκ 2011
Το Σάββατο 24 Απριλίου του 2010 στις εκδόσεις Αρμός έλαβε χώρα ανοιχτή συζήτηση -- ημερίδα με θέμα: Ζητήματα ανανέωσης και μεταρρύθμισης στην Ορθοδοξία Υπάρχει χώρος στην Ορθόδοξη Εκκλησία για ανανέωση και μεταρρύθμιση ή μήπως είναι τελικά η Ορθοδοξία ασύμβατη με το πνεύμα της αλλαγής και της μεταρρύθμισης;

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

ΤΟΥ ΘΩΜΑ. Του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου, Γλυκερίου μάρτυρος, Γεωργίου του εν Μαγνησία (1796), Λαζάρου και Λουκά (1802) των νεομαρτύρων.

Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ποὺ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ λειτουργικὴ τέχνη, τὴν τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιο λαῶν καὶ φυλῶν ἀκόμα καὶ μὴ ὀρθοδόξων, τὴ λαϊκὴ θρησκευτικότητα, μαρτυρεῖται περίτρανα ἀπὸ τὴν γ’ Ὠδὴ τοῦ Κανόνος του: «Γῆ πᾶσα καὶ βρότειος φυλή, οὐρανός τε συγχαίρει, στρατὸς Ἀγγέλων τε, ὁ πρωτοστράτηγος γάρ, Χριστοῦ νῦν Γεώργιος ἐκ γῆς, βαίνει πρὸς οὐράνια». Παρὰ τὴν εὐρέως διαδεδομένη τιμὴ καὶ εὐλάβεια πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο, δὲν ὑπάρχουν πολλὲς αὐθεντικὲς ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ μαρτύριό του. Πρώτη καὶ σπουδαιότερη πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλοῦμε πληροφορίες γιὰ τὸν βίο, τὸ μαρτύριο καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εἶναι τὸ ἱστορικὸ ποὺ συνέταξε ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου, Πασικράτης, ὁ ὁποῖος παρακολούθησε τὰ γεγονότα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου.

1η-2η H ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=18&t=6540&p=35272#p35272

Για μια ανήσυχη ησυχία …! του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν

H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρει η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι' αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω.