Ο Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος γράφει στα «Εκατὸν παρηγορητικὰ κεφάλαιά» του:

«Η σελήνη, η οποία μεγαλώνει και πάλι μικραίνει, είναι τύπος του ανθρώπου, ο οποίος άλλοτε πράττει καλὰ και άλλοτε αμαρτάνει και κατόπιν με την μετάνοια επανέρχεται στην ενάρετη ζωή. Λοιπὸν δεν χάθηκε ο νους όποιου αμάρτησε, καθὼς νομίζουν μερικοί, όπως το σώμα της σελήνης δεν λιγόστεψε, αλλὰ μόνο το φως της. Αποκτά λοιπὸν ο ανθρωπος πάλιν την λαμπρότητά του με την μετάνοια, όπως η σελήνη, μετὰ το λιγόστεμά της, ξαναντύνεται πάλι το φως. Γιατὶ η Αγία Γραφή λέγει: “Εκείνος, που πιστεύει στον Χριστὸν και αν πεθάνη, θα ζήση” (Ἰωαν. ΙΑ´ 26) και θα γνωρίση ότι εγὼ ο Κύριος μίλησα» (Ἰεζ. ΙΖ´ 24). 

Ένα επιχείρημα που προβάλλουν οι Αντ-οικουμενιστές είναι το πλήθος των ανθρώπων που ακολουθούν την δικήν τους γραμμή λέγοντας:

«Τόσοι Αρχιερείς, τόσοι Ιερείς, τόσοι Μοναχοί και λαϊκοί πεπαιδευμένοι και μη, δεν διακόπτουν πνευματική επικοινωνία με τους Οικουμενιστές, όλοι αυτοί επλανήθησαν και μόνο εσείς οι ολίγοι είσθε με την αλήθεια;» Παλαιό το σόφισμα, ανασκευασμένο και απογεγυμνωμένον υφ’ όλων σχεδόν των αγίων Πατέρων μας και της Αγίας Γραφής. Το δυστύχημα δι’ αυτούς που λέγουν όλα αυτά είναι ότι η αλήθεια δεν συμβαδίζει πάντοτε με τους πολλούς, αλλά πολλές φορές με τους ολίγους. Ο ίδιος ο Κύριος μας είπε: «ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισίν οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Ότι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθ. ζ: 13). Και εις άλλο σημείο, «Πολλοί γαρ εισί κλητοί ολίγοι δε εκλεκτοί». Οι άγιοι πατέρες μας απαντούσαν ως εξής, όταν οι αιρετικοί προέβαλλον ως επιχείρημα το πλήθος που τους ακολουθούσε: «Πλήθει το ψεύδος κρατύνεις; Έδειξας του δεινού την επίτασιν (ένταση, δυνάμωμα) · όσω γαρ πλείους εν τω κακώ τοσούτω μείζων η συμφορά». «Εμοί πλήθος αιδέσιμον ου το χαίρον καινοτομία, αλλά το φυλάσσον πατρώαν κληρονομίαν» (άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, επιστολή 45). Σε άλλο σημείο λέγει: «Μη θώμεν σκάνδαλον τη Εκκλησία του Θεού, ήτις εστί και εν τρισίν Ορθοδόξοις οριζομένη κατά τους αγίους» (άγ. Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, 1049B). O άγιος Νικηφόρος ο Ομολογητής έγραφε: «Ει και πάνυ ολίγοι εν τη Ορθοδοξία και ευσεβεία διαμένουσιν, ούτοι εισίν Εκκλησία και το κύρος και η προστασία των εκκλησιαστικών θεσμών εν αυτοίς κείται». Ο καθ. Γ. Φλωρόφσκυ έγραφε: «Πολύ συχνά το μέτρο της αληθείας είναι η μαρτυρία της μειοψηφίας. Είναι δυνατό να είναι καθολική Εκκλησία το μικρόν ποίμνιο.  Είναι δυνατό να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού και να καταλήξη η Εκκλησία στο περιθώριο της ιστορίας, ή να αποσυρθεί εις την έρημο. Αυτό συνέβη κατ’ επανάληψη εις την ιστορία και είναι πολύ πιθανόν να συμβή και πάλι». Δεν αποτελούν λοιπόν οι πολλοί την Εκκλησία του Χριστού, αλλά οι την ορθήν και σωτήριον της πίστεως ομολογἰα φυλάσσοντες, όσοι ολίγοι και αν είναι.

Αντιδράσεις για την αλλαγή της Ιστορίας

Τα παιδιά μας πρέπει να γνωρίζουν πώς επιβίωσε σε δύσκολες περιόδους ο Ελληνισμός

Eυτυχώς υπάρχει ελπίδα για την ταλαίπωρη παιδεία μας. Η προσπάθεια του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής να αποδομήσει την Ιστορία, προτείνοντας μεγάλες αλλαγές στη σχολική ύλη, συναντά σοβαρές αντιδράσεις. Καθημερινά διαβάζουμε ανακοινώσεις επιστημονικών φορέων που απορρίπτουν το Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για την Ιστορία στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση.

Επισημαίνω την τεκμηριωμένη κριτική και την επισήμανση των αρνητικών σημείων που κάνουν ομοφώνως οι διδάσκοντες στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ανακοίνωση της 31/5/2017).

Σαφής είναι και η καταδίκη από την Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων. Στις 12/5/2017 η ΠΕΦ «εκφράζει τη συνολική της αντίθεση στο προτεινόμενο σχέδιο, το οποίο μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα του μαθήματος της Ιστορίας, εκτρέποντάς το προς κατευθύνσεις που δεν πληρούν τους επιστημονικούς και παιδαγωγικούς του στόχους».

Η συντριπτική νίκη των παιδιών μας μέγιστο παράδειγμα για όλους μας -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ακατανόητη η επίσκεψη του Γιλντιρίμ εφέντη. Η τραγωδία είναι ότι ο τούρκος ήρθε εδώ κατόπιν προσκλήσεώς μας! Τον κάλεσε ο κ. Τσίπρας, μετά από υπόδειξη – απαίτηση του Ερντογάν!
Η επίσκεψη θύμιζε την γνωστή ελληνική παροιμία «παρ’ τον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου», και το αρχαίο σκωπτικό σχόλιο από τον Φιλόγελω των Ιεροκλέους και Φιλαγρίου γραμματικού κατά το οποίο «σχολαστικός εν γάμοις εστιασθείς, είτα αναχωρών, “εύχομαι” και αεί ταύτα υμάς ποιείν»(=σχολαστικός που καλοστρώθηκε σε γάμο, φεύγοντας τούς ευχήθηκε και του χρόνου…)
Αυτός λοιπόν ο περίεργος (επιεικής ο χαρακτηρισμός) επισκέπτης, μη αυτοσυγκρατούμενος και μη σεβόμενος στοιχειωδώς την δεοντολογία τού φιλοξενουμένου, εκτροχιάσθηκε εν μέσω Μαξίμου και μάς κατήγγειλε, ο ρέκορντμαν των συνεχών παραβιάσεων του εναερίου – θαλασσίου ελληνικού χώρου ως … παραβιαστές και παραβάτες, προτείνοντας συμψηφισμό εγκλημάτων! Απεφάνθη επίσης ότι τα κοιτάσματα στο Αιγαίο και στην Κύπρο «ανήκουν στην… ανθρωπότητα» και επομένως Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν δικαίωμα εκμετάλλευσης. Το παραλήρημα τού τούρκου συνεχίσθηκε στο ζήτημα των «8» για τους οποίους ζήτησε να παραμερίσουμε την Δικαιοσύνη, προφανώς «α λα τούρκα»!

«Δος αίμα και λάβε πνεύμα» - του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Θεολογικής Παν. Αθηνών

Οι υπηρεσίες της σύγχρονης ψυχολογίας στην βελτίωση των όρων της ζωής του ανθρώπου είναι ασφαλώς όχι απλώς αξιόλογες αλλά και επαινετές. Η ευρεία διάδοση των ψυχολογικών γνώσεων συνετέλεσε και συντελεί στην κατανόηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο σε όλες τις εκδηλώσεις του και τις μορφές ή τους τομείς της ζωής του. Η συνεχώς σωρευμένη ψυχολογική εμπειρία, από τη μεθοδική έρευνα ή το αυθόρμητο και τυχαίο ψυχολογικό γεγονός, τίθεται συνεχώς στην υπηρεσία της βελτιώσεως και εξομαλύνσεως της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η πορεία της ζωής του ανθρώπου διαποτίζεται συνεχώς από το πνεύμα της ψυχολογίας «για ένα καλύτερο σήμερα»! Ό,τι είναι ψυχολογικό, είναι χρήσιμο σαν δείκτης ζωής, Ενώ κάθε «αψυχολόγητο» θεωρείται σαν κάτι σχεδόν … απάνθρωπο!
Η τάση αυτή να «ψυχολογοποιούμε» την ύπαρξη και τη δράση του ανθρώπου είναι πολύ χρήσιμη, αλλά. .. μέχρις ενός σημείου! Πέρα από αυτό το σημείο αρχίζει η κατάχρηση του πνεύματος της ψυχολογίας. Οι επιστήμονες στην περίπτωση αυτή μιλούν για «ψυχολογιαρχία» (Psychologismus). Σύμφωνα με την τάση αυτή, στην περιοχή της επιστημονικής ψυχολογικής ερεύνης, τα πάντα ανάγονται σε ψυχολογικά αίτια και άγονται σε ψυχολογικούς σκοπούς.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Απάντηση στον ''Ορθόδοξο Τύπο'' [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Δαυΐδ του εν Θεσσαλονίκη, Ανθίωνος οσίων, Ιωάννου επισκόπου Γοτθίας.

Ὁ Ὅσιος Δαβὶδ καταγόταν ἀπὸ τὴ βόρεια Μεσοποταμία, ποὺ ἦταν μεγάλο μοναστικὸ κέντρο, καὶ ἐγεννήθηκε περὶ τὸ 450 μ.Χ. Γιὰ λόγους ποὺ δὲν ἀναφέρονται ἦλθε στὴ Θεσσαλονίκη μαζὶ μὲ τὸ μοναχὸ Ἀδολᾶ. Κατὰ τὸ βιογράφο τους ὁ Ὅσιος εἰσῆλθε ἀρχικὰ στὴ μονὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Θεοδώρου καὶ Μερκουρίου, ἐπιλεγομένη Κουκουλλιατῶν, τῆς ὁποίας ἡ τοποθεσία προσδιορίζεται «ἐν τῷ ἀρκτικῷ μέρει τῆς πόλεως πλησίον τοῦ τείχους ἐν ᾧ ἐστι τὸ παραπόρτιον τῶν Ἀπροΐτων». Τὸ προσωνύμιο «Κουκουλλιατῶν» ἢ «Κουκουλλατῶν» δηλώνει τοὺς μοναχοὺς ποὺ ἔφεραν κουκούλιο, ἴσως κατὰ ἰδιάζοντα τρόπο, ἂν κρίνει κανεὶς ἀπὸ τὶς σωζόμενες ἀπεικονίσεις τοῦ Ὁσίου, δηλαδὴ ριγμένο στοὺς ὤμους. Ἡ θέση τῆς μονῆς πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ βορειοανατολικὰ τῆς Ἀκροπόλεως, ἐκεῖ ὅπου ἀναγνωρίζεται τὸ τοπωνύμιο «Κῆπος τοῦ Προβατᾶ».

Ο πεινασμένος οδοιπόρος

Η μονή των Ιβήρων είναι πολύ φιλόξενο μοναστήρι. Αυτό αποδίδεται και στο ακόλουθο περιστατικό: 
Ένας φτωχός εργάτης, κουρασμένος από το δρόμο έφτασε το μεσημέρι πεινασμένος στην πύλη της μονής. Ζήτησε μόνο λίγο ψωμί από τον πορτάρη, γιατί βιαζόταν να συνεχίσει την πορεία του.
 
Ο πορτάρης, άγνωστο γιατί, δεν του έδωσε οπότε ο φτωχός αναστέναξε βαθιά και έφυγε νηστικός.
 
Ανεβαίνοντας προς τις Καρυές, σταμάτησε για λίγο στη σκιά ενός δέντρου. Λυπημένος και κουρασμένος καθώς ήταν, ξάπλωσε καταγής.
 
Ξαφνικά ακούει βήματα να πλησιάζουν. Ανασηκώνεται και βλέπει μπροστά του μια γυναίκα με ένα βρέφος στην αγκαλιά. Με ύφος συμπαθητικό και φωνή γλυκιά τον ερωτά:
 
- Τι έχεις; Μήπως είσαι άρρωστος;
 
- Όχι, απάντησε εκείνος, αλλά πεινώ. Παρακάλεσα τον θυρωρό της μονής Ιβήρων να μου δώσει ψωμί , αλλά δεν μου έδωσε.
 

- Άκου, παιδί μου. Δεν πρέπει να παραπονείσαι για τον θυρωρό. Θυρωρός αυτής της μονής είμαι εγώ. Να επιστρέψεις αμέσως και να ζητήσεις ψωμί εκ μέρους μου. Κι αν δεν σου δώσουν ,πλήρωσέ το με αυτά τα χρήματα. Σε περιμένω εδώ. Λέγοντας αυτά έδωσε στον εργάτη τρία φλουριά. Εκείνος, ανύποπτος για όσα έβλεπε και άκουγε, ξεκίνησε για το μοναστήρι. Χτύπησε την πύλη και κρατώντας επιδεικτικά τα χρήματα ζήτησε και πάλι από τον θυρωρό ψωμί, χωρίς να παραλείψει να αναφέρει τη συνομιλία του με τη γυναίκα. Όταν άκουσε ο μοναχός για γυναίκα και είδε τα σπάνια νομίσματα , κατάλαβε ότι πρόκειται για θαύμα. Χτύπησε την καμπάνα, συγκεντρώθηκαν οι αδελφοί και άκουσαν με θαυμασμό το παράδοξο γεγονός. Διαπίστωσαν μάλιστα ότι τα νομίσματα εκείνα ήσαν αφιερωμένα από πολλά χρόνια στη θαυματουργή εικόνα. Βλέποντας όμως η Παναγία την ανάγκη του φτωχού , τα παρέλαβε και του τα έδωσε με μητρική ευσπλαχνία. Οι μοναχοί με φόβο και ευλάβεια τα επανέφεραν στην εικόνα της Πορταϊτισσας , η οποία με το θαύμα αυτό τους δίδαξε τη μεγάλη αρετή της φιλοξενίας.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα καταντήσουμε ένα έθνος ασεβές

Ενώ ο Σταυρός είναι η σημαία μας μέσα στο Βυζάντιο, δυστυχώς τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει μία απαράδεκτη προσπάθεια βλασφημίας του αγίου Σταυρού, απορρίψεως του Τιμίου Σταυρού. Όχι μόνο δεν σέβονται πλέον και πολλοί Έλληνες τον Τίμιο Σταυρό, αλλά μερικοί μεθοδεύουν να διώξουν το Σταυρό από τις αίθουσες των δικαστηρίων, από τις αίθουσες των σχολείων, να διώξουν το Σταυρό από τα εθνόσημα της αστυνομίας… Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι όπως πάμε, θα καταντήσουμε ένα έθνος ασεβές. Μάχρι τώρα ο Θεός μάς προστάτευε γιατί δεν ντρεπόμασταν να ομολογούμε ότι είμαστε Χριστιανοί… Παρακολουθείτε τον τελευταίο καιρό πόση συζήτηση γίνεται για τα θρησκευτικά σύμβολα. Και έχουν ξεσηκωθεί οι εκκλησιομάχοι όλοι, στους οποίους εκκλησιομάχους όμως εμείς δίνουμε δύναμη, μερικές φορές τους ανεβάζουμε και στην εξουσία με την ψήφο μας, όλοι λοιπόν αυτοί οι εκκλησιομάχοι τώρα μεθοδεύουν, προγραμματίζουν με υπουργικές αποφάσεις, με σχολικές αποφάσεις, με εκπαιδευτικές αποφάσεις να φύγουν τα θρησκευτικά σύμβολα, ακόμη και ο Τίμιος Σταυρός. Και ποια σχέση έχουν όλα αυτά με το Γένος μας των Ρωμηών, των Ορθοδόξων; 
***
Ο Αλέξανδρος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα κατ...": 

Ο σταυρός φεύγει αλλά οι καρδιές εξαπλώνονται. Και όπου δεν φεύγει, σταυρός και καρδιά συνυπάρχουν.... Και γενικά η καρδιά με οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο συνυπάρχει χωρίς κανείς να νιώθει άσχημα ή ότι αυτό είναι βλάσφημο.... Δυστυχώς αυτό δεν το βλέπουν και κανείς δεν το αναφέρει και αυτό οφείλεται στο ότι έχουν άγνοια κινδύνου και δεν κάνουν την ταύτιση της επέλασης του εν λόγω συμβόλου με τα πιστεύω και με τους στόχους της παπικής αίρεσης....
Αναγνωρίζετε ότι όλοι οι εκκλησιομάχοι έχουν ξεσηκωθεί όμως δεν βλέπετε ότι όλοι αυτοί αναγνωρίζουν και χρησιμοποιούν ένα σύμβολο που ενώνει τους πάντες στο όνομα της ζωής, του Θεού και της αγάπης είτε είναι Χριστιανοί, είτε Μουσουλμάνοι, είτε Εβραίοι, είτε Βουδιστές, είτε ομοφυλόφιλοι, είτε άθεοι, είτε σατανιστές είτε οτιδήποτε. Το σύμβολο της καρδιάς.... Μόλις οι γενιές του 
facebook, του twitter, του instagram και γενικά όλων των κοινωνικών δικτύων μεγαλώσουν λίγο ακόμα τότε θα δείτε την καρδιά να κυριαρχεί παντού (όχι ότι ήδη δεν κυριαρχεί αλλά θα ενταθεί ακόμα περισσότερο) και αυτό γιατί καθημερινά ο κάθε άνθρωπος είτε την χρησιμοποιεί πολλές φορές για να εκφράσει τα πιο όμορφα αισθήματά του (είτε σκέτη είτε μέσω των emoji) είτε την αποδέχεται και την έχει συνηθίσει να την βλέπει να την χρησιμοποιεί ο περίγυρός του....

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Η ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία, ὡς ὁ μοναδικὸς κάτοχος τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας περὶ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, δὲν μπορεῖ νὰ συμμετέχει ἢ νὰ σχετίζεται, μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο, μὲ διαχριστιανικὲς ἢ διαθρησκειακὲς δραστηριότητες.
Δὲν μπορεῖ ἑπομένως νὰ ἀναγνωρίζει τὴν αἵρεση ὡς «ἐκκλησία», μέσῳ τοῦ Διαχριστιανικοῦ Συγκρητισμοῦ. Ο ἀποστολικός, ἐν προκειμένῳ, λόγος εἶναι σαφής: «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ, ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸ σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελίαρ, ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; τίς δὲ συκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ἡμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐσμὲν ζῶντος». (Βʹ Κορ. ϛʹ 14-16).

Ποιους νομίζουν ότι εξαπατούν; Τοποθετούν την λέξη Θεός αντί Χριστός οι Οικουμενιστές στις ευχές τους για το Ραμαζάνι. Που ομολογιακό φρόνημα….

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ
24/06/2017
  

Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του ιερού μηνός του Ραμαζανίου, επιθυμώ να εκφράσω τις ειλικρινείς και φιλάδελφες ευχές μου προς την ευλογημένη χώρα μας την Αίγυπτο, αλλά και προς όλους τους Μουσουλμάνους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με την ελπίδα η Ειρήνη του Θεού, κοινός παρανομαστής του αξιακού συστήματος όλων των θρησκευτικών παραδόσεων που άνθισαν στην περιοχή, να πρυτανεύσει έναντι κάθε προσπαθείας παρεκτροπής προς το διχασμό και τη βία.
Δυστυχώς, φέτος την Αίγυπτο έχουν σημαδέψει απεχθή τρομοκρατικά γεγονότα, με την απαξίωση της ζωής αθώων αμάχων αδελφών μας, οι οποίοι πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στο βωμό του ατέρμονου τρομοκρατικού παραλογισμού. Προσεύχομαι νυχθημερόν προς τον Θεό της Ειρήνης, της Αγάπης και της Καταλλαγής, να κλείσει επιτέλους ο φαύλος κύκλος της βίας. Προσεύχομαι νυχθημερόν, όπως το ήθος της διαλεκτικής αγάπης, αποστομώσει τους αδιέξοδους πολεμικούς μονολόγους.
Ιδιαίτερο εόρτιο χαιρετισμό, με αισθήματα ειλικρινούς αγάπης και τιμής, απευθύνω πρός τον Εξοχώτατο Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, κ.Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, με την ευχή να του δίδει ο Θεός δύναμη στα ευθυνοφόρα καθήκοντά του, για την πρόοδο και την ευημερία του λαού. Στην ευθυνοφόρο του αυτή προσπάθεια να χαράξει μια νέα προοπτική για την ευλογημένη μας Αίγυπτο, προοπτική που θα απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκευτικού αυτοπροσδιορισμού, τον συνοδεύουν οι συνεχείς προς τον Ένα και Μοναδικό Δημιουργό Θεό προσευχές μας.
Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’
Εν τη Μεγάλη Πόλει
της Αλεξανδρείας
τη 24η Ιουνίου 2017

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».

ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΟΙ --- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Οι άνθρωποι της εποχής μας εύκολα συμβιβάζονται με ό,τι προβάλλεται ως σύγχρονο, μοντέρνο και προοδευτικό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα κάνουν τη ζωή τους πιό ευχάριστη. Δεν έχουν ηθικές αρχές και δέν αντιδρούν. Είναι παθητικοί αποδέκτες των όσων οι επιτήδειοι προτείνουν, αδιαφορώντας αν πολλά από αυτά είναι ηθικά και θεάρεαστα. Την ίδια περίπου νοοτροπία έχουν και οι περισσότεροι χριστιανοί! Ενώ δέχονται τη διδασκαλία του Χριστού και θεωρούν την Εκκλησία Του κιβωτό σωτηρίας, παραμένουν συμβιβασμένοι με το κυριαρχούν κοσμικό φρόνημα, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η χριστιανική τους ιδιότητα πολύ λίγο τους επηρεάζει. Γι᾽ αυτό και είναι ιδιαίτερα επίκαιροι οι φοβεροί λόγοι της Αποκαλύψεως προς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας: «Οίδά σου τα έργα, ότι ούτε ψυχρός ει ούτε ζεστός· όφελον ψυχρός ης ή ζεστός. Ούτως ότι χλιαρός ει, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου»(γ´ 15-16 ). Δηλαδή, ξέρω καλά τα έργα σου:

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Η θεία πρόσκληση.
Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».

Ένας ανόητος θεανθρωπολόγος !

Πηγή : http://kyprianoscy.blogspot.ca/


Στό παρελθόν ένας φλύαρος θεολόγος, όπως είναι οι περισσότεροι σήμερα, αφού μάζεψε τά σκουπίδια μου (σχόλια) από τό ιστολόγιό του, μέ πέταξε στόν κάδο αποκομιδής απορριμάτων. Έκτοτε παραμένω εκεί, σέ μιά γειτονιά - απεργούν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στήν καθαριότητα - περιμένοντας κάποιον πεινασμένο ή γυμνητεύοντα, νά μέ μαζέψει. Ίσως είναι χριστιανός, οπότε μπορεί νά τού φανώ καί σέ κάτι άλλο χρήσιμος.

Μέ τόν εν λόγω θεολόγο συναντήθηκα απρόσμενα σέ ιστολόγιο. Ένας ανώνυμος - κατά πάσαν πιθανότητα είναι ο ίδιος - αντί σχολίου άφησε έναν δεσμό (*), στόν οποίο γράφει ο αυτοαποκαλούμενος "θεανθρωπολόγος" καί "θεολογών ορθοδόξως", μέ φαράσι καί μέ σκούπα. Βρήκε κάτι σκουπίδια νά πετάξει καί αυτά ήταν κρυμμένα «πίσω από τήν διακοπή Μνημοσύνου τού Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου». Τήν διακοπή Μνημοσύνου ενήργησε ο π. Φώτιος Τζούρας, ένας ταπεινός Λευίτης.

Αφού, λοιπόν, διάβασα τί γράφει ο θεανθρωπολόγος, έγραψα σχολιαστικά τά κατωτέρω.

Ο Γάμος Ομοφυλοφίλων και το Τέλος του Κόσμου (προφητική ρήση)

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης

        Ακόμα ηχούν στα αφτιά μου τα ιερά λόγια του αγίου γέροντός μου πατρός Αγάθωνος, καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου, για τον γάμο των Ομοφυλοφίλων. “Όταν η Βουλή των Ελλήνων θα ψηφίσει Νόμο που θα επιτρέπει το γάμο των Ομοφυλοφίλων, το τέλος του κόσμου θα είναι πολύ κοντά”. Φοβερός λόγος αλλά και αυτονόητος. Γιατί; Ας το εξετάσουμε εν συντομία. Εντελώς περιγραφικά καταγράφω τις θέσεις που ανέπτυξα διαχρονικά με άρθρα και Ομιλίες μου. 
1.     Η Ομοφυλοφιλία είναι τόσο μισητή αμαρτία από τον Θεό ώστε εξαιτίας της έχουμε την τραγικότερη και παραδοξότερη καταστροφή στην ανθρώπινη ιστορία. Την βιβλική καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρων.
2.     Το “Σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριώνείναι αποτέλεσμα της αποξένωσής μας από τον ιερό θεσμό του γάμου και την βλάσφημη διάθεση του σύγχρονου νεοέλληνα να απορρίπτει τις εντολές Του Θεού.
3.     Η νεοεποχίτικη διαδικασία που προωθείται με τις “έμφυλες ταυτότητες” στη δημόσια Εκπαίδευση και κατ’ επέκταση στην κοινωνία, αποδεικνύει των εκφυλισμό μας και την δαιμονική ανατροπή της οντολογικής φυσιολογίας του ανθρώπου. Η εισαγωγή με νόμους του Κράτους της επίσημης αναγνώρισης στην ανθρώπινη οντολογία και άλλων φύλων εκτός του αρσενικού και θηλυκού, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου παροργίζωντας το Θεό.  
4.      Η προοπτική της νομικής κατοχύρωσης της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί την βρωμερότερη εκδήλωση αποστροφής προς την ιερότητα της Οικογένειας.
5.     Η συζητούμενη θεσμοθέτηση του γάμου των Ομοφυλοφίλων, αυτονόητα λοιπόν, τίθεται στην κορυφή της προαναφερθείσης σειράς των ενεργειών αποστασίας της ελληνικής Κυβέρνησης με τον πρόδηλο κίνδυνο της Θείας εγκατάλειψης.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Γ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Φεβρωνίας οσιομάρτυρος, Λογγίνου μάρτυρος και των 5 αδελφών αυτού, Προκοπίου νεομάρτυρος (1810).


Ἡ Ὁσιομάρτυς Φεβρωνία ἐμόναζε σὲ κάποιο μοναστήρι τῆς πόλεως Νισίβεως τῆς Μεσοποταμίας μαζὶ μὲ τὴ θεία της Βρυαίνη καὶ τὴν ἀδελφὴ Θωμαΐδα, διότι ὅλες οἱ ἄλλες μοναχές, ἀφοῦ ἐπληροφορήθηκαν ὅτι ἔρχονταν στὴ μονὴ πρὸς σύλληψή τους στρατιῶτες τοῦ ἡγεμόνος Σελήνου (288 μ.Χ.), κατὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), ἐζήτησαν σωτηρία διὰ τῆς φυγῆς. Προσελθόντες δὲ οἱ στρατιῶτες τὶς ἀπήγαγαν πρὸς τὸν Σελῆνο, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπέβαλε τὴν Ὁσία Φεβρωνία σὲ φρικότατα βασανιστήρια, ἀφοῦ ἀρνήθηκε νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα καὶ νὰ δεχθεῖ ὡς σύζυγό της τὸν Λυσίμαχο, ἀνεψιὸ τοῦ ἡγεμόνος. Μὲ προσευχὲς καὶ πνευματικὴ ἀνδρεία, ἐπιθυμοῦσα νὰ γίνει «τῆς μελλούσης δόξης κοινωνὸς» ἐδέχθηκε τὸ μαρτυρικὸ δι’ ἀποκεφαλισμοῦ τέλος αὐτῆς, τὸ 304 μ.Χ. Ἡ Σύναξις αὐτῆς ἐτελεῖτο στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ποὺ εὑρισκόταν στὴν Ὀξεία.

Tου αειμνήστου Καθ. του Παν. Αθηνών Κ. Μουρατίδη :

Το μέγεθος της θανασίμου απειλής δια την φυλετικήν και εθνικήν ενότητα και ανεξαρτησίαν του Ελληνικού Έθνους δια μέσου των αιώνων εκ του Παπισμού γνωρίζουν και οι άκρω δακτύλω αψόμενοι της Ιστορίας. Τοιαύτην δε φρίκην προεκάλει εις τας συνειδήσεις των Ορθοδόξων Ελλήνων του Βυζαντίου και η σκέψις ακόμη της υποταγής εις τον Παπισμόν, λόγω των διαπραχθεισών υπ΄ αυτού φρικαλεοτήτων εις τον χώρον της Ορθοδοξίας (σταυροφορίαι κλπ.) ούτως, ώστε ο κατά την άλωσιν της Βασιλευούσης Πρωθυπουργός αυτής μέγας δουξ Λουκάς Νοταράς, ευρεθείς προ τραγικού διλήμματος, να διακηρύξη ότι προτιμά και αυτό το σύμβολον της βαρβαρότητος και της απιστίας, το τουρκικόν δηλαδή φακιόλιον, της λατινικής καλύπτρας, εν η συμβολίζεται η μεγάλη έκπτωσις και νοθεία της εν Χριστώ αποκαλυφθείσης Αληθείας! «Κρειττότερον εστι ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν». Ασφαλώς δε θα έφθανε τα όρια του αδιανοήτου ό,τι απέρριψαν μετ΄ αγανακτήσεως οι προπάτορές μας του Βυζαντίου και μάλιστα υπό τραγικάς δι΄ αυτούς συνθήκας, να προσφέρη σήμερον ελευθέρως η ελευθέρα Ελλάς και μάλιστα προς ένα καταρρέοντα Παπισμόν.

Έλληνες οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος και μία και ελληνική η Μακεδονία -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να αποκτήσει φίλους, σταθερούς φίλους, καλλιεργώντας τις αυταπάτες τους. Συνειδητά ή ασύνειδα ο Βλαντιμήρ Πούτιν υποδεχόμενος τον πρόεδρο των Σκοπίων επίστωσε στους σκοπιανούς τούς Έλληνες Θεσσαλονικείς αδελφούς αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, Φωτιστές των Σλάβων και απάσης της Ευρώπης. Δεν ήξερε δεν ρώταγε…
Το ατόπημα του Ρώσου Προέδρου μεγεθύνεται από το γεγονός ότι συνέβη παρουσία του Πατριάρχου Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κυρίλλου, ο οποίος μιλώντας στις 24/5/11 στην Ερυθρά Πλατεία, σε τελετή μνήμης των Αγίων, αναφέρθηκε «στους καταγόμενους από την Θεσσαλονίκη Έλληνες αδελφούς, Κύριλλο και Μεθόδιο» (πηγή: Μ. Τρίτος Ιστορικές παραχαράξεις των Σκοπιανών, περίπτωση της εθνικότητας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου σ.7)

Πρωτοπρεσβύτερος π. Διονύσιος Τάτσης: Στους οικουμενιστές «η έννοια της αιρέσεως έχει καταργηθεί»

Ο Οικουμενισμός έχει διαβρώσει πολλούς μεγαλόσχημους κληρικούς. Πιστεύουν ότι επικοινωνώντας με τους Παπικούς και ποικίλους Προταστάντες θα πετύχουν την ένωση των εκκλησιών, χωρίς ν΄ αρθούν τα δογματικά εμπόδια. «Δεν πειράζει, λένε, ας θέσουμε τα δόγματα στο αρχείο και ας αναπτύξουμε κοινωνικές και φιλικές σχέσεις για τη «σωτηρία» του Χριστιανισμού». Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, τον Οικουμενισμό τον υπηρετούν πιστά τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, όσο και οι λοιποί Έλληνες Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας. Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας πρωτοστατεί (είναι και πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών). Δεν υστερεί δε σε τίποτα και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο οποίος επιθυμεί ν΄ ασπασθεί τον Πάπα επισκεπτόμενος εντός του έτους το Βατικανό. Για την τακτική των Οικουμενιστών ο π. Θεόδωρος Ζήσης λέει: «Οι οικουμενισταί παρουσιάζουν τώρα ως «ακρίβεια» την ιδικήν τους στάση και τιμωρούν όσους υποδεικνύουν ότι πρόκειται περί παρεκκλίσεως. Ποτέ κανείς από αυτούς δεν βγήκε να πει και να γράψει ότι έχουν δίκαιο οι παραδοσιακοί και εμείς αυτό πιστεύουμε, αυτά διδάσκουν οι Άγιοι, αλλά οικονομούμε προς καιρόν τα πράγματα, μήπως και προσελκύσουμε τους πλανωμένους και αιρετικούς Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες στην Ορθόδοξη πίστη. Η έννοια της αιρέσεως και της πλάνης έχει καταργηθή· όλοι ανήκουν στην Εκκλησία· κανείς δεν είναι εκτός Εκκλησίας. Γι΄ αυτό και η στάση τους αυτή δεν είναι «προς καιρόν», για να κερδηθούν οι ασθενείς, αλλά μακροχρόνια, γιατί δεν τους αντιμετωπίζουν ως ασθενείς· αντίθετα ως ασθενείς, γραφικούς, ακραίους, φανατικούς, φονταμενταλιστάς, αντιμετωπίζουν όσους υποστηρίζουν την ακρίβεια εις τα της πίστεως.  

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΒΑΣΙΛΑ -- Μαρία Ἀλεξοπούλου



Ἡ Παναγία, ὡς ἕνα ξεχωριστὸ καὶ μοναδικὸ πρόσωπο, δεσπόζει μέσα στὸ χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἡ πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν εἶναι ἡ ἀρχηγὸς ποὺ ὁδηγεῖ τοὺς πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν πρὸς τὸ Χριστὸ καὶ τὴν ἀναδημιουργία. Ταυτόχρονα ἀποτελεῖ τὴν χορηγὸ κάθε θεϊκῆς ἀγαθότητας πρὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κτίση1. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, τὸ νὰ προσπαθεῖ κανεὶς νὰ παρουσιάσει τὸ μεγαλεῖο τῆς Θεοτόκου ξεπερνᾶ τὶς ἀνθρώπινες δυνάμεις. Μόνο οἱ ἄγγελοι, τονίζει ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας, μποροῦν ἐπάξια νὰ ἐκφράζουν τὴ δόξα τῆς Θεοτόκου στὴν Οὐράνια Βασιλεία, ἐνῶ ἐμεῖς τόσο μόνο μποροῦμε νὰ τὴν ἐγκωμιάσουμε, ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ ἁγιάσουμε τὴ γλῶσσα καὶ τὴν ψυχή μας. Ἀρκεῖ καὶ μόνο ἕνας λόγος καὶ μιὰ ἐνθύμηση γιὰ τὴ δόξα τῆς Παναγίας, γιὰ νὰ ἀνυψώσει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν διάνοια καὶ νὰ μᾶς μεταμορφώσει ἀπὸ σαρκικοὺς σὲ πνευματικοὺς καὶ ἀπὸ βέβηλους σὲ ἁγίους2.

Θά καταδικασθεῖ ἤ.... θά ἐπικρατήσει;

 Πηγή:   http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

Ἕνα ἔτος ἀπό τήν σύγκληση τῆς περιβοήτου "Συνόδου" τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016)



 Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση
Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Σχόλιο "Ἐ.-Σ.": Παρά τίς ἐπιμέρους σημαντικές διαφωνίες μας, σέ τοποθετήσεις καί ἐκτιμήσεις τοῦ σεβαστοῦ Καθηγητοῦ, δέν δυσκολευόμαστε νά ἀναγνωρίσωμε τήν γενναιότητα στή φωνή του καί νά εὐχηθοῦμε περαιτέρω ὡρίμανση τῶν θέσεών του, χωρίς καμμία ὑπαναχώρηση, ἐπ' ἀγαθῶ τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ ἀγῶνος. (Ὁ τίτλος στό παρόν ἄρθρο εἶναι δικός μας.)




1. Ὁλόκληρη ἡ «Σύνοδος» εἶναι ἕνα ἀτόπημα

Συμπληρώθηκε ἤδη ἕνα ἔτος ἀπὸ τὴν σύγκληση καὶ λειτουργία τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», ποὺ ἔλαβε χώρα στὴν Κρήτη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016. Ὅμως ὁ σάλος καὶ ἡ ἀναστάτωση ποὺ προκάλεσε στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ νὰ αὐξάνουν, παρὰ τὶς προσπάθειες ποὺ καταβάλλουν οἱ ὀργανωτὲς καὶ οἱ ὑποστηρικτές της νὰ τὴν ἐπιβάλουν μὲ διωγμοὺς καὶ ἄσκηση βίας. Ἡ ἀλήθεια ἐπιβάλλεται καὶ γίνεται δεκτὴ ἀπὸ μόνη της· τὸ ψεῦδος χρειάζεται μεθοδεύσεις, σχεδιασμούς, πονηρίες, ἐνίοτε καὶ διωγμούς, γιὰ νὰ γίνει ἀποδεκτό, χωρὶς πάντοτε νὰ τὰ καταφέρνει. Ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτῆς τῆς συνόδου ὡς ψευδοσυνόδου ἀπὸ πολλοὺς εἶναι ἀληθέστατος.

Αγνή Παρθένε --- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Γενέθλιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου και η Σύναξις των δικαίων γονέων αυτού Ζαχαρίου και Ελισάβετ, Παναγιώτου νεομάρτυρος.

Ἡ Ἐκκλησία, τρία μόνο Γενέθλια τιμᾶ καὶ ἑορτάζει: α. τοῦ Δεσπότου καὶ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, β. τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ γ. τοῦ Τιμίου Προδρόμου.
Τὰ γεγονότα  τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ α’ κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του. Γράφει, λοιπόν, ὅτι στὶς ἡμέρες τοῦ βασιλέως Ἡρώδη ἐζοῦσε στὴν Ἰουδαία κάποιος ἱερέας ποὺ λεγόταν Ζαχαρίας. Εἶχε σύζυγό του τὴν Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπόγονος τοῦ Προφήτου Ἀαρών. Ἦσαν καὶ οἱ δύο ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζοῦσαν μὲ δικαιοσύνη, φόβο Θεοῦ, εὐλάβεια, σωφροσύνη, καὶ ἐτηροῦσαν τὶς θεῖες ἐντολές. Γιὰ πολλὰ χρόνια ἱκέτευαν τὸν Κύριο νὰ τοὺς εὐλογήσει μὲ τὴ χαρὰ τῆς τεκνογονίας, ἀλλὰ δὲν εἶχαν ἀποκτήσει, παρὰ τὴ θερμὴ προσευχή τους, παιδί.

'ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΣΧΑΤΑ;' -- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ


Γιά τήν ἐνσωμάτωση τῶν αἱρετικῶν στήν ᾿Εκκλησία ἡ κανονική ἀκρίβεια ἀπαιτεῖ τήν διά τοῦ Βαπτίσματος ἀποδοχή τους.

῾Ο μόνος τρόπος γιά νά ἀποκατασταθεῖ ἡ κοινωνία μας μέ τούς αἱρετικούς εἶναι ἡ ἐκ μέρους τους ἀποκήρυξη τῆς πλάνης καί ἡ μετάνοια, ὥστε νά ὑπάρξει ἀληθινή ἕνωση καί εἰρήνη· ἕνωση μέ τήν ἀλήθεια καί ὄχι μέ τήν πλάνη καί τήν αἵρεση.

Γιά τήν ἐνσωμάτωση τῶν αἱρετικῶν στήν ᾿Εκκλησία ἡ κανονική ἀκρίβεια ἀπαιτεῖ τήν διά τοῦ Βαπτίσματος ἀποδοχή τους. Τό προηγούμενο «βάπτισμά» τους, τελούμενο ἐκτός τῆς ᾿Εκκλησίας, χωρίς τήν τρισσή κατάδυση καί ἀνάδυση τοῦ βαπτιζομένου ἐντός τοῦ δι᾿ εἰδικῆς εὐχῆς ἡγιασμένου ὕδατος καί ἀπό μή ᾿Ορθόδοξο ἱερέα, δέν εἶναι κἄν βάπτισμα· στερεῖται τῆς Χάριτος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία δέν ὑπάρχει στά σχίσματα καί στίς αἱρέσεις, καί ἑπομένως δέν ἔχομε τίποτε κοινό πού νά μᾶς ἑνώνει, ὅπως λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος· «Οἱ δέ τῆς ᾿Εκκλησίας ἀποστάντες οὐκέτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ἑαυτοῖς· ἐπέλιπε γάρ ἡ μετάδοσις τῷ διακοπῆναι τήν ἀκολου θίαν... οἱ δέ ἀπορραγέντες, λαϊκοί γενόμενοι, οὔτε τοῦ βαπτίζειν, οὔτε τοῦ χειροτονεῖν εἶχον τήν ἐξουσίαν, οὐκέτι δυνάμενοι χάριν Πνεύματος ῾Αγίου παρέχειν, ἧς αὐτοί ἐκπεπτώκασιν».

Εἶναι γι᾿ αὐτό ἀθεμελίωτη καί μετέωρη ἡ νέα προσπάθεια τῶν Οἰκουμενιστῶν νά προβάλουν τήν θέση ὅτι ἔχουμε κοινό βάπτισμα μέ τούς αἱρετικούς, καί ἐπάνω στήν ἀνύπαρκτη βαπτισματική ἑνότητα νά στηρίξουν τήν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας, ἡ ὁποία δῆθεν ὑπάρχει ὅπου ὑπάρχει βάπτισμα13. Στήν ᾿Εκκλησία ὅμως εἰσέρχεται κανείς καί γίνεται μέλος της ὄχι μέ τό οἱοδήποτε βάπτισμα ἀλλά μέ τό ἕνα καί ἑνιαίως τελούμενο βάπτισμα ἀπό ἱερεῖς ἔχοντας τήν ῾Ιερωσύνη τῆς ᾿Εκκλησίας.

Από την "Ομολογία Πίστεως"

Ο μακαριστός καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου, γράφει:

«Ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεσις και παναίρεσις, ως συνήθως χαρακτηρίζεται. Είναι κάτι πολύ χειρότερον της παναιρέσεως.... Ο Οικουμενισμός είναι υπέρβασις, αμνήστευσις, παραθεώρησις, δια να μη είπωμεν νομιμοποίησις και δικαίωσις των αιρέσεων. Είναι η ετεροδοξία παρηλλαγμένη και μεταμεμορφωμένη, ήτις επιζητεί αρμονικώς να συνυπάρχη μετά της καθολικότητος... Ο Οικουμενισμός είναι νόσος προς θάνατον» 

(Α. Θεοδώρου, Η Ορθοδοξία χθες και σήμερον, Αθήναι 1973, σ. 21). 

Από την «Φιλοκαλίαν» (Α τόμος ), τι αναφέρει ο Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος (Λόγος προς Θεόδουλον ) :

Τυφλώνεται ο νους με τα εξής τρία πάθη: την φιλαργυρία, την κενοδοξία και την ηδονή. Η γνώση και η πίστη, που είναι σύντροφοι της ανθρώπινης φύσεως, από τίποτε άλλο δεν αδυνάτισαν παρά από τις τρεις αυτές κακίες. Ο θυμός και η οργή και οι πόλεμοι και οι φόνοι και όλος ο κατάλογος των λοιπών κακών εξ αιτίας των προηγουμένων αυτών παθών ισχυροποιήθηκαν πάρα πολύ μεταξύ των ανθρώπων.

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2016
17.110.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 2.400. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία.

Ο Χριστοφόρος (=ο Παπουλάκος),  βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.                                                                                                                                                                                                        
–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…      

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724.

«Εκείνοι που αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ΄ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς  εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα  ψωριώντα και μέλη σεσηπότα»


Ανεπαίσθητη διαστρέβλωσις -- του Στάρετς Ανατόλιου της Όπτινα

Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα ενεργεί με πονηρία, με σκοπό να ελκύσει εντός της αιρέσεως εάν ήτο δυνατόν ακόμη και τους εκλεκτούς. Δεν θα αρχίσει κατ΄ ευθείαν ωμά να απορρίπτει τα δόγματα, αλλά θα αρχίσει ανεπαίσθητα να διαστρεβλώνει τις διδασκαλίες και τους θεσμούς της Εκκλησίας και το πραγματικό νόημά τους, όπως μας παρεδόθησαν από τους Αγίους Πατέρες εν Αγίω Πνεύματι. Ολίγοι θα αντιληφθούν αυτές τις πανουργίες του εχθρού, εκείνοι μόνον οι πλέον πεπειραμένοι εις την πνευματικήν ζωήν. Οι αιρετικοί θα πάρουν την εξουσία της εκκλησίας και θα τοποθετήσουν ιδικούς τους υπηρέτες παντού, οι δε πιστοί θα καταφρονούνται… γι΄ αυτό παιδί μου, όταν δεις την παράβαση της πατερικής παράδοσης και της Θείας τάξεως, που εγκαθιδρύθη από τον ίδιο τον Θεό, γνώριζε ότι οι αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και προς το παρόν μπορεί να αποκρύπτουν την ασέβειά τους. Ακόμη θα διαστρέφουν την Αγία Πίστη μας ανεπαίσθητα με σκοπό να παραπλανήσουν τους άπειρους στα δίκτυά τους. Να αναγνωρίζεις αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και από την αγάπη τους για εξουσία… οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί και υπακούουν στην Εκκλησία. Οι πιστοί τότε που δεν έχουν δείξει τίποτε άλλες αρετές θα λάβουν στεφάνους μόνο και μόνον, επειδή στάθηκαν στέρεοι στην πίστη. Να φοβάσαι τον Κύριο, παιδί μου. Να φοβάσαι μην αποβληθείς στην αιώνια κόλαση. Στέκε ανδρείως στην πίστη και αν είναι αναγκαίο υπόμενε διωγμούς και άλλες θλίψεις, διότι και ο Κύριος θα είναι μαζί και οι Άγιοι μάρτυρες και ομολογητές θα βλέπουν με χαρά τούς αγώνες σου. Να μη φοβάσαι τις θλίψεις, αλλά μάλλον να φοβάσαι την ολέθρια αίρεση, διότι αυτό είναι που μας γυμνώνει από την Θεία Χάρη. 

***
Ο  Αλέξανδρος  άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ανεπαίσθητη διαστρέβλωσις --...":

Ο πάπας Φραγκίσκος και ο Κόπτης πάπας Ταγουάδρος 2 στην πρόσφατη συνάντησή τους που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Απριλίου του 2017 υπέγραψαν μία κοινή διακήρυξη στην οποία συμφωνούν και οι δύο ότι δεν πρέπει να πραγματοποιείται αναβαπτισμός για όσους Χριστιανούς επιθυμούν να πάνε από την μία "εκκλησία" στην άλλη.....
Πέρα από την απόφαση υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον και στην αιτιολόγηση της πράξεώς τους αυτής, κυρίως λόγω του ότι συνυπογράφεται και από τον Κόπτη πάπα. Όπως λοιπόν χαρακτηριστικά αναφέρουν στην κοινή τους δήλωση:

"Σήμερα εμείς, ο πάπας Φραγκίσκος και ο πάπας Ταγουάδρος 2, ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, καθώς και εκείνων(των καρδιών) των υιών και θυγατέρων μας στην πίστη, δηλώνουμε αμοιβαία ότι εμείς, με ΕΝΑ ΜΥΑΛΟ και ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ, θα επιδιώξουμε ειλικρινά να μην επαναλάβουμε το βάπτισμα που έχει χορηγηθεί σε καθεμιά από τις Εκκλησίες μας για κάθε άτομο που επιθυμεί να ενταχθεί στον άλλο. Αυτό ομολογούμε με την υπακοή στις Ιερές Γραφές και την πίστη των τριών Οικουμενικών Συνόδων που συνεκλήθησαν στη Νίκαια, την Κωνσταντινούπολη και την Έφεσο."

Το θηρίο της Ρώμης, είτε με τα σύμβολα είτε με τα λόγια προωθεί την λατρεία, την αφιέρωση, την πίστη και εν τέλει την υποταγή των πάντων στις δύο καρδιές:....:
http://stjosephscamperdown.org.au/wp-content/uploads/2016/06/sacred-heart-immaculate-heart.jpg στην σαρκική καρδιά του παπικού Χριστού και της παπικής παρθένου....

Τήν Ἑλλάδα μας τήν κάναμε ἀγνώριστη.

Τῆς δώσαμε χίλια τραύματα καί τῆς ἀνοίξαμε χίλιες πληγές. Σφαδάζει κυριολεκτικά, ἀπό τόν πόνο. Ἔχει καταντήσει χλεύη τῶν ἐθνῶν. «Ὀνειδισμός καί χλευασμός τοῖς κύκλω ἡμῶν». Ἔξω ἀπειλές, και μέσα προδοσίες. Κλοπές, ληστεῖες, ψεύδη, παιδεραστίες, ὁμοφυλοφιλίες, ἀσέλγειες, πορνεῖες, μοιχεῖες, φθόνοι, φόνοι, μίση καί κακίες, συκοφαντίες, ἐμπρησμοί, δολοφονίες, αἵματα, ἀπαγωγές ἀνθρώπων, ἐμπόριο λευκῆς σάρκας, ἐμπόριο βρεφῶν, ἱερῶν ναῶν ἱεροσυλίες καί ἐμπρησμοί, διωγμός ἱερέων ἀπό τά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας, ἀθεΐα καί ἐκκλησιομαχία καί περιφρόνηση τῆς προσευχῆς καί τῆς λατρείας, σεξουαλική ἀγωγή στά μικρά τά παιδιά —ὥστε ἡ ἠθική διαφθορά νά κατακάψει τά πάντα— καί ἀγώνας κατά τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, καί ὁ πολιτικός γάμος, καί οἱ ἐλεύθερες συμβιώσεις, καί ἡ πολιτική κηδεία, καί ἡ καύση τῶν νεκρῶν...κλπ. κλπ. Θεέ, μου! Πῶς κατάντησαν οἱ «Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες» τήν Ἑλλάδα μας, τή χώρα μας, τόσο ἀγνώριστη; Ὑπάρχει θεραπεία; Μπορεῖ νά ἀναστηθεῖ; Ὁ Θεός ἀπαντᾶ: Ναί! Μπορεῖ νά ἀναστηθεῖ: Μέ πίστη θερμή. Μέ συντριβή καί μετάνοια.

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της.

–Τι να κάνω; Όχι, δεν είμαι μεθυσμένη ούτε έχω πιεί, αλλά «εκχέω την ψυχήν μου ενώπιον Κυρίου».

Simonopetra Monastery - Psalm 144


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Αγριππίνης μάρτυρος, Αριστοκλέους του πρεσβυτέρου, Δημητρίου του διακόνου, Αθανασίου του αναγνώστου, Ευστοχίου, Δημητριανού και Λολίας των μαρτυρων.

Ἁγία Μάρτυς Ἀγριππίνα ἐγεννήθηκε στὴ Ρώμη καὶ καταγόταν ἀπὸ περιφανεῖς καὶ ἰσχυροὺς γονεῖς ποὺ τὴν ἀνέθρεψαν μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Προόδευσε τόσο στὴν πίστη στὸ Χριστὸ ὥστε ἐπόθησε τὴν παρθενία καὶ τὴν ἁγνότητα. Μὲ τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴ φιλανθρωπία ἐκέρδισε τὴν ἐκτίμηση τῆς χριστιανικῆς κοινότητας. Συκοφαντήθηκε ὅμως ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες ὅτι ἀποσπᾶ τὰ νέα κορίτσια ἀπὸ τὰ εἴδωλα καὶ τὰ ὁδηγεῖ στὸ Χριστό, ὅτι καταφρονεῖ καὶ δὲν ὑπολογίζει τοὺς νόμους τοῦ βασιλέως, ὅτι δὲν σέβεται τοὺς ἄρχοντες καὶ ὅτι διακηρύττει δημόσια πὼς ὁ Χριστὸς εἶναι Θεὸς καὶ δημιουργὸς ὁλόκληρου τοῦ σύμπαντος. Τὴν κατέδωσαν λοιπὸν στὸν ἄρχοντα καὶ τὴν ὁδήγησαν σ’ αὐτόν, ἐνῶ τὴ συνόδευαν ἡ Βάσσα, ἡ Παύλα καὶ ἡ ἄριστη Ἀγαθονίκη.

Ἀρνούμενη ἡ Ἀγριππίνα νὰ προδώσει τὴν πίστη της, ἐμαρτύρησε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 253 – 260 μ.Χ. Τὸ ἱερὸ λείψανό της μετακόμισαν στὴ Σικελία ἡ Βάσσα, ἡ Παύλα καὶ ἡ Ἀγαθονίκη καὶ ἔγινε πρόξενος πολλῶν θαυμάτων.

Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα·


οὐδὲν γὰρ τῆς σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.


Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Χάρις ή εξουσία; -- του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Με συγκλόνησε κυριολεκτικά το ερώτημα ενός νεαρού κληρικού μας, ευπαιδεύτου μεν και πανεπιστημιακά, αλλά εντελώς αγεύστου της ορθοδοξίας, όπως παραδίδεται από τους Αγίους μας. Μου έθεσε το ερώτημα, πως κρίνω την λεγομένη «Μεγάλη» Σύνοδο της Κρήτης (2016), ζητώντας την γνώμη μου γι’ αυτήν. Του απάντησα, ότι δυστυχώς ούτε «Αγία» ούτε «Μεγάλη» ούτε «Οικουμενική» Σύνοδος είναι, αλλά σαφώς Οικουμενιστική, με το να διακονεί τον Οικουμενισμό, καταστρέφοντας την ενότητα της Ορθοδοξίας. Επί πλέον είναι ξένη προς την Αποστολική και Συνοδική μας Παράδοση και την εμπειρία και διδασκαλία όλων των Αγίων μας, παλαιοτέρων και νεωτέρων. Γι’ αυτό ήδη η σύγκλησή της διέσπασε την ενότητα της Εκκλησίας μας, αφού από τις 14 αυτοκέφαλες τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες απουσίαζαν οι τέσσαρες (Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας), που εκπροσωπούν αριθμητικά περισσότερο από το ήμισυ των Ορθοδόξων Πιστών στον κόσμο.

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017 – Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- «Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε»

Η πίστη στη Θεία Πρόνοια
 Η απόλυτη εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού, προβάλλει ως βασική αναγκαιότητα στη ζωή του ανθρώπου. Λειτουργεί ως αντίδοτο στην αγωνιώδη μέριμνα που βλέπουμε συνήθως να εκδηλώνεται για τις βιοτικές και άλλες ανάγκες, οι οποίες τον καθηλώνουν και τον εγκλωβίζουν σε πολλαπλά αδιέξοδα. Είναι ξεκάθαρα τα μηνύματα που εκπέμπει η σημερινή ευαγγελική περικοπή που είναι παρμένη από την «Επί του Όρους Ομιλία» του Κυρίου μας. Η αλήθεια αυτή που εκπέμπει σήμερα το ευαγγελικό μήνυμα είναι τόσο επίκαιρη, αφού αναδεικνύεται και σαν σωτήρια συνταγή για τη θεραπεία της «παθογένειας» που προσβάλλει το σημερινό άνθρωπο. Και πραγματικά, τον βλέπουμε να είναι φοβερά ευάλωτος σε αυτό που ο ίδιος το έχει ονομάσει άγχος και που δεν συνιστά τίποτε άλλο παρά την νοοτροπία που αναπτύσσει να στηρίζει όλα αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις, αρνούμενος να προσβλέπει και να επικαλείται τη βοήθεια το Θεού, επιδεικνύοντας έτσι εμπιστοσύνη στο άγιο θέλημά Του.

Τό περιεχόμενο τῆς ᾿Ορθοδοξίας -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι τό χρυσόδετο ἅγιο Εὐαγγέλιο, πού βρίσκεται πάνω στήν ἁγία Τράπεζα κάθε ὀρθοδόξου ναοῦ, εἰκονίζει στή μία ὄψη του τήν σταύρωση τοῦ ᾿Ιησοῦ καί στήν ἄλλη τήν ἀνάστασή του. Συμβολίζεται ἔτσι πολύ παραστατικά ἡ θεμελιακή θεολογική ἀλήθεια τῆς πίστης μας ὅτι ὁ σταυρός καί ἡ ᾿Ανάσταση ἀποτελοῦν ἕνα καί τό αὐτό γεγονός. ῾Η δισχιλιετής πορεία τῆς ᾿Ορθοδοξίας στήν ἱστορία εἶναι τό πιό εὔγλωττο ὑπόμνημα στήν ᾿Ανάσταση, ἡ συγκλονιστική λιτάνευση τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ ἀνά τούς αἰῶνες. Καί μόνον ἡ διατήρηση τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος ἐν μέσῳ τῶν παντοδαπῶν ἐπιθέσεων πού δέχθηκε αὐτό ἀπό τήν ποικιλώνυμη αἵρεση καί τήν πολύμορφη πλάνη, ἀπ᾿ ἀρχῆς μέχρι σήμερα, ἐπιβεβαιώνει περίτρανα τήν ᾿Ανάσταση. ᾿Αλλά καί ἡ πράξη τῆς ᾿Ορθοδοξίας συμπλέκεται μέ τήν ᾿Ανάσταση, καθώς ἡ ᾿Ορθοδοξία γίνεται τό «φίλημα τῆς ζωῆς» γιά τόν πεπτωκότα ἄνθρωπο, γιά τή γηράσκουσα καί φθίνουσα ἀνθρωπότητα. ῎Ηδη μνημόνευσα τή μετάνοια, τήν ὁποία ἡ ᾿Ορθοδοξία διασώζει στήν ἀρχική μυστηριακή της βάση. Κρατώντας τήν ἀρχική παράδοση ἡ ᾿Ορθοδοξία ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν ὑπέρβαση. Κι εἶναι ἀσφαλῶς μία ὑπέρβαση ἡ μετάνοια· ὁ πιστός ἀποδέχεται καί ὁμολογεῖ τήν ἁμαρτία καί τήν ἀθλιότητά του, ἀλλά καί τή δύναμη τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ, πού τόν λυτρώνει, αὐτόν τόν ἁμαρτωλό, τόν ἀνακαινίζει, τόν ἀνασταίνει καί τόν καθιστᾶ παιδί ἀγαπημένο τοῦ Θεοῦ, μέτοχο τῆς ἐπουράνιας βασιλείας.

ΑΦΑΝΕΙΣ ΚΑΛΟΙ ΣΑΜΑΡΕΙΤΕΣ -- ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»

Ο ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
ΚΑΙ
 ΚΥΡΙΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΑΪΚΟΣ
(VIDEO)
22.6.2017
Μὲ τὴν ἀνακοίνωσί - ἀνάρτησί μας  στὶς 9.6.2017 ἀγωνισθήκαμε μὲ τὶς πτωχές μας δυνάμεις νὰ προαναγγείλουμε τὴν τιμητικὴ διάκρισί του τὴν 12.6.2017, ὡς ἐπιτίμου Καθηγητοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.
Χάριν τῶν νέων ἐπισκεπτῶν, ἀναγνωστῶν καὶ φίλων μας ἐπαναναρτοῦμε τὴν ἐν λόγῳ δημοσίευσι στὸ πλαίσιο τῶν καθηκόντων μας διὰ τὴν προβολὴ καὶ ἀναγνώρισι προτύπων ἀνιδιοτελῶν ἰδεολόγων διὰ τὶς ἐπερχόμενες γενεές.

Ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου ως έκφραση αγάπης

οικουμενισμος-2.jpg
Γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης
Δεν είναι δυνατόν να πιστέψουμε πως τόσοι πολλοί επίσκοποι, κληρικοί, αλλά και λαϊκοί θεολόγοι μιλούν για τη “διακοπή μνημοσύνου” ωσάν να έχουν ημιμάθεια για το θέμα. Ως γνωστόν η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την άγνοια. Φρονώ πως ούτε η άγνοια, ούτε η ημιμάθεια είναι οι αιτίες της διαστροφικής εικόνας που παρουσιάζουν σχετικά με τον ΙΕ΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου[1]. Νομίζω πως κινούνται με δόλο και πονηρία. Εμποτισμένοι από το δηλητήριο του Οικουμενισμού, σχετιζόμενοι με τη Μασονία, κηρύττουν επί τούτου ψεύδη για να διαμορφώσουν στην κοινωνία ένα φρένο στον επερχόμενο κίνδυνο για την αίρεση που υποστηρίζουν. Τρέμουν στην ιδέα μήπως και άλλοι ιερείς αλλά και λαϊκοί επιλέξουν να εφαρμόσουν τους ιερούς κανόνες που προτείνουν την διακοπή μνημοσύνου (διακοπή κοινωνίας) και την αποτείχιση από τον ψευδεπίσκοπο που κηρύττει αιρέσεις στην Εκκλησία. Βλέπουν πως σαν φωτιά φουντώνει η αντίδραση των πιστών στα μοχθηρά και εγκληματικά σχέδιά τους. 

Από το είδωλο στο είδωλο - του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθ. Παν. Αθηνών

(Μυθοποίηση της απομυθεύσεως)

Όταν ο πολιτισμένος, διαφωτισμένος και απελευθερωμένος από προλήψεις και δεισιδαιμονίες άνθρωπος φέρνει στο νου του και αναλογίζεται την ωμή και πρωτόγονη ειδωλολατρία των αρχαίων προγόνων του, σκέπτεται βέβαια από ποιό χαμηλό πνευματικό επίπεδο ξεκίνησε την ανοδική προοδευτική του πορεία το ανθρώπινο πνεύμα.
Πράγματι! Η τόσο ωμή λατρεία και θεοποίηση, από το πνεύμα αυτό, άψυχης ύλης και χωρίς ζωή αντικειμένων, είναι μια πολύ ταπεινωτική αφετηρία της εξελίξεως του ανθρωπίνου πνεύματος. Η λατρεία λ.χ. των λίθων, των ξύλων, της φωτιάς, του νερού και άλλων στοιχείων της φύσεως δείχνει μια πολύ ταπεινή εξάρτηση του ανθρώπινου πνεύματος από ασήμαντα και πολύ κατώτερά του σε υπαρκτική ποιότητα στοιχεία του κόσμου τούτου.

Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ευσεβίου ιερομάρτυρος, επισκόπου Σαμοσάτων, μαρτύρων Ζήνωνος και Ζηνά.


Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Εὐσέβιος ἔζησε κατὰ τὸν 4ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἦταν Ἐπίσκοπος τῶν Σαμοσάτων στὴν Κομμαγηνὴ τῆς Συρίας. Διακρίθηκε γιὰ τοὺς ἀγῶνές του κατὰ τῶν αἱρετικῶν Ἀρειανῶν καὶ ἐξορίσθηκε γιὰ τὰ ὀρθόδοξα φρονήματά του ἀπὸ τὸν ἀρειανίζοντα αὐτοκράτορα Οὐάλεντα στὶς παρὰ τὸ Δούναβη χῶρες. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Οὐάλεντος (378 μ.Χ.) ἐπανῆλθε στὴν Ἐπισκοπή του καὶ ἐξακολούθησε τὸν ἀγώνα του γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀφοῦ ἐχειροτόνησε πολλοὺς Ἐπισκόπους πρὸς καταπολέμηση τῶν αἱρέσεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν Μάρη, Ἐπίσκοπο τῆς ἀρειανίζουσας πόλεως Δολιχῆς, ἐφονεύθηκε διὰ κεράμου ποὺ ἔρριψε ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του αἱρετικὴ γυναίκα.